De fiets, de Marokkaan en het ventieltje

fiets2

Vijf jaar geleden heeft mijn lieve R. haar bromfiets aan de haak gehangen. Teveel gedoe, constant in reparatie, de stank van de benzine in onze garage. Ik kan zo blijven doorgaan. De voornaamste ergernis was dat zo’n bromfiets al eens een lekke band kan krijgen, en het geen kattenpis is om die pakweg zes kilometer aan de hand naar huis te brengen. Iets wat blogger dan wel meestal deed, en het op zo’n moment altijd regende, hard stormde of weet ik nog niet wat een miserie allemaal.

“Ik zou wel eens een elektrische fiets willen proberen,” zei R. op een donderdagavond, rond de klok van halfnegen. Ik was net mijn sokken aan het optrekken, want die waren afgezakt. “Maar hoe kun je zoiets proberen? Als het me dan niet aanstaat, dan…”

“No problemo,” zo zei ik in een wijze bui, nadat mijn sokken weer deftig zaten. “Laat ons misschien proberen met een tweedehandsvelo, als het meevalt kopen we dan een nieuwe – valt het tegen, dan kopen we paard en kar, zodat je makkelijk naar je werk kunt”.

Zo geschiedde. Bij een verhuurfietsbedrijf in Brugge vonden  we een jonge tweedehands elektrische fiets. Die viel echt mee, zij het dat hij wat zwaar van gestel was. Hij ging zijn tijd mee, maar een batterij van die generatie verliest na drie jaar het grootste deel van zijn capaciteit. Dus was het moment aangebroken om een nieuw stalen ros te kopen voor mijn scheetje.

Eén probleem: de fietshandel nam de oude fiets niet over. De man zei, in het schoon Brugs: “Kukukkikdonietmeedoen, kennukik ier mèèr dan oedert oekde villo’s stoan en ‘k geraakn ze nie kwiet – ken zelfs gin plekke mi vo m’n nieuwe villo’s te zettn. Witje wadde, verkopt em zelve!”.

Vrij vertaald: “Probeer hem zelf te verkopen, of steek hem in de brievenbus van je buurman”.

Ik heb nog zaken verkocht op Kapaza, maar alleen bruikbare spullen. ‘Brol doe je naar een containerpark’ is mijn principe. Die fiets was niet verkoopbaar als elektrische fiets, maar was wel een heel stevige damesfiets. Heel zwaar ook, maar er bestaan ook sterke vrouwen (zei het duiveltje in mijn oor). Dus zette ik de fiets te koop als ‘stevige damesfiiets, ex- elektrische fiets’.

En voorwaar, dezelfde avond belde nog een man die zeer slecht Nederlands sprak. Hij moest van Kortrijk komen en bood twintig euro minder dan mijn vraagprijs. ‘Goed zo, ben ik er vanaf’, dacht ik, en sprak af dat hij ’s anderendaags om negen uur erom mocht komen. De brave man kwam echter niet op afspraak.

Volgende telefoontje een vrouw. Ik hoorde haan man op de achtergrond slecht Nederlands spreken. Ze zei dat ze van  Kortrijk waren en een fiets zochten. Ik rook dat het over dezelfde man ging. Of hij er onmiddellijk mocht om komen? “Natuurlijk,” antwoordde ik, “maar ik verwacht wel dat hij hier dan ook binnen het uur staat. Gisteren heeft ook zo iemand gebeld, en die stuurde gewoon zijn kat.” “Kat?” vroeg de vrouw, “u verkoopt toch een fiets?” “Ja, mevrouw, maar die man van gisteren is gewoon niet afgekomen…” “Ik begrijp, mijnheer, mijn man zeker komt af!”. Ook haar Nederlands kon ietsje beter.

En effectief, een dik halfuur later stond een donkerhuidige man aan onze deur. Super vriendelijk, een soort Bloemkoolnederlands sprekend. “Ikke meneer kopen fiets, ikke mag kijk?”. Ik nam de man mee in onze garage, en toonde de zeer mooie en degelijke fiets. “Prijs hoeveel?” “Ik heb de prijs afgesproken met uw vrouw” “Niet kan lager een beetje?” “Nee, mijnheer, ik vraag ietsje minder dan de prijs van het laatste onderhoud een maand geleden (is geen centimeter gelogen), dit is de prijs!”

“Meneer, dank oe wel, jij schrjft briefje verkoop? Ikke nie wil miserie polies”.

En toen schreef Thomas Pannenkoek op een post-it een ontvangstbewijsje dat over driehonderd jaar misschien miljoenen Euro’s waard zal zijn. Daar dacht ik toch aan toen ik in de loop van de vorige week het item op het VRT-journaal zag van een tekening die pas is opgedoken uit een privé-collectie en kon toegewezen worden aan onze grote Rubens. Ooit, als ik er niet meer zal zijn, en als de verkochte tweedehandsfiets al lang zal gerecycleerd zijn, zal mijn briefje opduiken bij een veilingmeester en zal hij verbaasd uitroepen: “Dit is een echte Pannenkoek!”

(wat het ventieltje uit de titel bij dit verhaal komt doen, daar heb ik ook geen idee van…)

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

51 reacties op De fiets, de Marokkaan en het ventieltje

  1. Rob Alberts zegt:

    Jammer, ik ben net op zoek naar een degelijke, stevige damesfiets.
    Kun je mij een adresje geven voor zo’n fiets.

    Ik schenk er graag een lekkere kop koffie voor.

    Vragende groet,

  2. Haal je daar dan gewoon de batterij van af? Veel succes en plezier met de nieuwe fiets!

  3. Falderie zegt:

    een fiets met een batterij? Is dat niet wat passé? Tegenwoordig gaat er een heus motortje in!

  4. Hillechien zegt:

    Om een lang verhaal kort te maken je bent dus van je fiets, met de ventieltjes, af. 😊

  5. Man, wat goed! Je ben er vanaf! Ik heb ook zo’n zelfde, ook ex-elektrisch want de batterij/accu doet het ook niet meer.. Ik zou hem al op matktplaats zetten, laten bieden zei mijn Jan.. Ga het nu op zijn Pannenkoeks doen.. Niet geschoten is altijd mis hè.. Bedankt voor de tip.. Ex-ekektrisch whoehahaha…
    Groetjesss

  6. bentenge zegt:

    Gedverdemme, lees ik hier toch wel gans dit schrijfseltje om te weten wat dat ventiel erin komt doen, en is het niet eens zeker dat het bovendien om een Marokkaan ging. Ik twijfel er zelfs aan of het wel echt als fiets te catalogeren valt wat je daar verkocht.

    • Het waren echte Marokkanen, als ik je mag geruststellen. De man had een kompaan meegebracht, waarmee hij in hun taal converseerde. Toen ik vroeg of ze Chinees praatten, antwoordde hij: “Neen, Marokkaans”. En wat ik verkocht zal zeker een fiets zijn geweest, hoewel ik al een hele week op zoek ben naar onze mixer om de soep te mixen…

  7. tinyblogt zegt:

    Ben nu wel eens benieuwd naar het vervolg – en de nieuwe elektrische fiets. Ben ook aan het denken om mijn gewone te verkopen en in te ruilen…

    • De nieuwe is ondertussen afgehaald. Is een stuk lichter dan het vorige exemplaar, en de batterij kan ook een veel langere afstand aan. Spijtig genoeg is het nog steeds aan te raden die aan te kopen bij de (veel duurdere) plaatselijke fietshandel. Online staan die dingen een pak goedkoper, maar het probleem stelt zich dan om die gerepareerd te krijgen…

  8. Dat van de polies vond ik erg sneu. Maar leuk verhaal voor mij een zondagochtendkoffie-met-glimlach.

  9. Ik heb ook een elektrische fiets, en mijn batterij is ook vrij snel leeg… Dat klopt met de tijdsduur dus. Hij moet nodig in onderhoud dus.

  10. De Fruitberg zegt:

    Volgens mij was jouw fietshandelaar verplicht het oude toestel over te nemen, zo is het toch ook voor oude electro?

  11. Mrs. Brubeck zegt:

    Hebben toch ook al wat fietsen verkocht op de 2e handsmarkt, maar hier komen “allochtonen” vooral af als je een auto verkoopt!
    🙂

  12. Brubeck zegt:

    Ik vind het een goed signaal en anderzijds ook wel schrijnend dat dergelijke verkopen vraagt naar een briefje dat de fiets gekocht is.

  13. Sabine zegt:

    Mijn moeder heeft ook een e-bike, al jaren dezelfde en is er super blij mee. Dan wel geen echte pannenkoek :p

  14. Morgaine zegt:

    Whahahahahahahaha geweldig! En ja, ik zou dit dus niet doen, zo’n fiets die ex elektrisch is geweest, ik weet namelijk hoe zwaar dat fiets zonder ondersteuning, mijn ouders hebben elektrische fietsen namelijk, en als ik er ben dan gebruik ik die van mijn moeder weleens, en ik wil ook zo graag, zodat ik eens wat verder kan fietsen dan mijn kleine rondje 😉

    X

  15. Mijn volgende fiets wordt ook een electrische, ik ben dat beu tegen de wind in te fietsen en dat bejaarden je voorbij steken 🙂

  16. Je scheetje zal content zijn!

  17. Inge zegt:

    Grappig toch welke figuren je allemaal tegenkomt als je tweedehands verkoopt 🙂

  18. Jaixy zegt:

    😂😂😂😂 geniaal weer. Maar je bent wel van de fiets af

  19. beaunino zegt:

    Die paard en wagen lijkt mij anders ook wel wat!!

  20. Billy zegt:

    mijn vrouw heeft al jaren een elektrische fiets, en om te vermijden dat er geklunsd moet worden tijdens een panne ermee, hebben we ook een bijstandsverzekering afgesloten bij Touring. Aanrader!

  21. Villasappho zegt:

    Ach ja het is een post-it maar wel een bewijsstukje wat hem een hoop gezeik kan besparen. Ik spreek niet uit ervaring trouwens, het is gewoon een goede actie.

  22. Dat dialect taaltje! Héérlijk!
    Ik zoek het ventieltje ook 😉

    Ik loop een beetje “achter” met je challenge, maar komt goed: http://blog.kreanimo.com/?p=2825

  23. Flavie zegt:

    Ik ben blij dat het Brugs vertaald is… ik verstond er niks van!!

  24. Conny zegt:

    Heerlijk, dat taaltje. Ben getrouwd met een West-Vlaming (Oostende) en as sienunder mekoar klappen gaat dat ook zo (ik waag me er maar niet aan, als ras Hollandse….).
    Overigens leuke blog. Kga jou volgen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s