De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge 2016 – aflevering 13

D Dakar

Normaal gezien ben ik geen broekschijter.

Ik ben niet de grootste kleerkast (wel integendeel), maar een avontuur ga ik zelden uit de weg. Bovenstaande foto komt  uit de collectie van onze reis door Senegal. Als ik vertrek vanuit de fotokleuren, is die reis de allermooiste die we hebben gemaakt. Een kleurrijker bevolking en omgeving kan ik me niet voorstellen.

Nog van Dakar gehoord? De ‘stad’ waar vroeger de rally Parijs Dakar eindigde. Vandaag een stil, uiterst primitief  hol met een zeehaven. Ontwikkeling nul komma nul. Overbevolkt tot en met. Ongeveer de armste streek van het land.

Onze enige ‘activiteit’ in die stad bestond erin om in een klein koetsje, met vooraan een paard dat stonk naar de pest, de stad te bezoeken. “Pas op,” had de gids gezegd, “absoluut geen foto’s nemen, want de mensen zijn zeer arm, worden daar niet graag mee geconfronteerd en sleuren gelijk je toestel uit je handen om op de zwarte markt te verkopen”.

Als je me de definitie vraagt van een ‘onveilig gevoel’, zal ik je antwoorden dat dit het gevoel is dat je ervaart als je als blanke door Dakar trekt. Zelfs in klaarlichte dag. De armoede die we gezien hebben, zittend in dat koetsje, is niet te omschrijven. De blik die de plaatselijke bevolking ons ‘schonk’ was schrikwekkend. Echt waar: mensen keken ons kwaad aan met vurige ogen. Sommigen spuwden zelfs in onze richting.

Toen heb ik super voorzichtig en zo onzichtbaar mogelijk een klein reserve fototoestelletje uit mijn rugzak gehaald. Zo ééntje waarvan je de ‘klik’ niet hoort als je er een foto mee neemt. Verstopt tussen mijn benen en mijn blik rond me kijkend heb ik enkele ‘blinde’ foto’s genomen. Ik zou en wou dat griezelige gevoel op de gevoelige plaat vastleggen om dit nooit meer te vergeten. En het risico dat dit toestelletje zou gestolen worden? Niet erg, het was toch een afgedankt dingetje… Veel van die foto’s zijn mislukt (scheef, wazig,..), maar ik hield er toch een paar mooie exemplaren aan over.

ps: het doet me heel veel plezier dat zoveel bloggers blijven meedoen met deze challenge. Soms verbaast het me een beetje dat sommigen niet meer reacties krijgen, als https://tinyblogt.wordpress.com/2016/04/09/tinys-reisfotochallenge-snellegem/ bijvoorbeeld. Neem daar gerust eens een kijkje…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

36 reacties op De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge 2016 – aflevering 13

  1. Jaixy zegt:

    Wow… Die stad staat niet op mijn verlanglijstje.
    Maar ik snap dat je het wel vast wilde leggen. Foto’s/beelden geven een gevoel weer. Als je die foto weer ziet voel je dat moment….
    Ik blijf heftige armoe bizar onnodig vinden in de wereld….

  2. Rob Alberts zegt:

    Ik luister soms naar de prachtigste muziek uit deze omgeving.
    Maar ik ben niet moedig genoeg om daar zelf naar toe te gaan ….

    Bewonderende groet,

  3. chrissebie zegt:

    Groot is mijn angst om zulke arme streken aan te doen. Ik wil niet de rijke blanke zijn in de ogen van die mensen. Vandaar ook mijn voorkeur om naar Zuid-afrika te gaan in de plaats van Kenia, mijn eerste gedacht. Maar ik ben zo bang om als rijke toerist gezien te worden . Te veel met armoede geconfronteerd te worden, me constant schuldig te voelen en daardoor niet te kunnen genieten van de mooie dingen die er te genieten vallen.

    • Ook wij zijn nog steeds van plan volgend voorjaar naar Zuid Afrika te trekken. Een collega van me is een paar maand geleden geweest, en was sterk onder de indruk, hoewel hij het ‘zeer verwesterd’ vond. We zullen het zelf moeten ondervinden.

  4. tinyblogt zegt:

    Hoe zeer je ook probeert om als reiziger op te gaan in de massa, je blijft voor hen altijd “de toerist”. En op sommige plaatsen is dat beklemmend en ronduit onveilig. Maar ik zou het ook niet uit de weg gegaan zijn. Ver uit je comfortzone. Eigenlijk moet ik het nog allemaal meemaken. Dank je om dit met ons te delen.

  5. Morgaine zegt:

    Dakar ken ik dan alleen van naam omdat het inderdaad Parijs – Dakar is, die race of wat is het, nooit gezien verder, maar je hoort het weleens natuurlijk. Dat ziet er inderdaad niet echt fijn uit, je durft er nog niet eens wat te kopen als ik het goed bekijk in het groot, de foto, wowwwwwww

    Ik snap dat je een hele andere camera hebt gepakt en niet zo hebt lopen zwaaien ermee.

    PS. ik vergeet telkens, toen was jouw reischallenge er nog niet, maar ik heb 9 blogs staan over de Costa Brava, dat verhaal is eigenlijk nog niet eens klaar, maar wie weet vind je het leuk om die blogs plus foto’s door te nemen, het verhaal uit deel 1, is al eigenlijk een verhaal wat absoluut past bij jouw reis challenge 😉 Ik start met de laatste, elk deel kun je terug, en alles opent in een nieuw tabblad.

    https://mymorgaine.wordpress.com/2015/04/27/costa-brava-8-de-zwarte-madonna-van-montserrat/

    Have fun 😀

    X

  6. Hillechien zegt:

    is het daarom dat Parijs-Dakar daar ook niet meer gereden word, vanwege de vijandigheid?

  7. De Fruitberg zegt:

    Eerlijk gezegd, is wat je hierboven beschrijft één van de redenen waarom ik niet ver reis.

    • Die situatie was heel extreem, en hebben we de rest van de reis niet meer meegemaakt. Meestal is de plaatselijke bevolking heel blij eens een blanke te zien, zodat ze een centje kunnen verdienen.

  8. Samaja zegt:

    Het moet heel raar aanvoelen om als toerist het gevoel te hebben dat je niet welkom bent…Ik denk dat ik rap weer weg zou zijn!

  9. bentenge zegt:

    Deze foto ziet er anders hyper vredelievend en onveilig uit 🙂

  10. Oh wat erg hè, als je dan als toerist met je mooie kleren, camera en natuurlijk de verre reis gemaakt hebbende door hun armoe rijdt.. Zijn mensen jaloers dan? Zou het wel denken. Ik denk maar zo, als je vraagt mag ik een foto van u maken en ze wat geld geeft… of met gebarentaal dat duidelijk maakt, het misschien wel zou mogen. Maar als een gids al zoiets zegt, durf je eigenlijk al niet meer hè. Bijzondere ervaring hoor!
    Het is een leuke uitdaging Thomas. Ik zal eens een kijkje nemen bij Tiny! Goed dat je dit tipt 🙂

  11. Billy zegt:

    een citytrip naar Dakar ga ik dan maar niet overwegen…

  12. Nou je kunt zeggen wat je wilt maar ik noem je gewoon een held!!! Dankzij jouw heldhaftige optreden kunnen wij deze foto bekijken!!

  13. Inge zegt:

    Staat ook niet onmiddellijk op mijn verlanglijstje als bestemming maar toch moet het de moeite zijn om ook eens te zien. Ik zou toch ook niet op mijn gemak zijn…

  14. Brubeck zegt:

    Veiligheid is vaak (en uiteraard niet altijd) een zelf aangepraat gevoel. Maar zoals je treffend beschrijft op sommige plaatsen kan het echt wel benauwen. Een gevolg van de cultuurclash denk ik dan.

  15. Flavie zegt:

    Ik word er even stil van… armoede niet te onderschatten.
    Ik zou mij niet op mijn gemak voelen… ik ben dan ook een broekschijter 😉

  16. Die mensen voelen zich waarschijnlijk als een dier in de zoo. Tja armoede..je kan maar hopen dat je er zelf niet in terecht komt…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s