De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge 2016 – aflevering 16

AAA2

Athene 1992. Memorabele reis, wat ik je brom…

De eerste reis die R. en ikzelf ondernamen zonder kinderen. Ze mochten bij de oma’s logeren  voor een weekje terwijl wij de bloemetjes buitenzetten. Reizen was toen anders als vandaag, toch qua geldzaken. Het gebruik  van bankkaarten was eerder uitzonderlijk, zeker in het buitenland en nog meer in het soort ‘ontwikkelingsland’ dat Griekenland toen nog was.

We kennen vandaag vluchtelingenstromen uit Syrië – destijds waren het de Albanezen die Griekenland, en meer in het bijzonder Athene, overspoelden. We kregen daar wel af en toe een korte tijding van in het nieuws op TV, maar echt veel aandacht werd er bij ons niet aan besteed. Pas toen we met een lijnbus vanuit ons hotel ergens in Huppeldepup in de binnenstad van Athene waren toegekomen zagen we hoe overspoeld de stad was door vluchtelingen.

Je kon ze er zo uitpikken. Heel veel mensen bedelden, van anderen zag je dat ze op de dool waren. Veel politie op straat, een onwezenlijk beeld dat we toen nog nooit hadden meegemaakt.

Van thuis hadden we twaalfduizend frank meegenomen om de week door te brengen. Zo’n driehonderd euro, om een idee te geven van de waarde (toen kon je daar nog iets mee doen). Ik had tienduizend frank in mijn portefeuille gestoken, met als doel dit om te wisselen in de grote stad, en nadien te verstoppen in onze valies.

Ik vroeg een politieagent de weg naar een bank, want na meer dan een uur lopen hadden we nog niets gevonden. “Neem die metro, en…”. Dat deden we dus. In de hall van metro heel wat gedrum, onder andere van Albanezen. Ik hield mijn cameratas stevig vast, want wou die in al dat gedrum toch niet kwijtspelen. Twee mannen vluchtten snel in een openstaande treinstel. Ik had net voordien ‘iets’ gevoeld in mijn binnenzak, maar had daar niet veel aandacht aan geschonken.

Je raadt het al. Portefeuille gestolen, de tienduizend frank weg. Papieren ook: rijbewijs, identiteitskaart, een geschreven souvenir van mijn vader die toen al tien jaar gestorven was. Allemaal weg. Geen telefoon ook, de GSM moest nog uitgevonden worden.

Dan sta je daar te blinken. Je voelt je machteloos, en bijna even hulpeloos als die vluchtelingen, want zonder papieren, zonder geld ben je niemand meer.

Op zoek dan maar naar een politiestation. Niet moeilijk te vinden in zo’n belegerde stad.

Een avontuur apart. Waarom? Dat lees je bij de vervolgfoto van volgende week… Ik schreef in het begin van mijn challenge dat volgende week mijn mooiste bijdrage zou komen van het hele jaar. Vandaag blijf ik hiervan overtuigd. Het verhaal dat volgt is veruit het warmste wat iemand als mens kan meemaken. En wie weet komt er wel een foto met de afbeelding van Thomas Pannenkoek te voorschijn… Een foto waar ik zelf op prijk, vierentwintig jaar geleden. Zeven kilogram lichter, haar op mijn kop, jong. Hij kon mijn zoon wel zijn :).

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

64 reacties op De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge 2016 – aflevering 16

  1. Morgaine zegt:

    1992, duidelijk aan de foto te zien, dat is gaaf! 1992, het geboortejaar van mijn dochter, en nu ben ik vooral nieuwsgierig hoe dit gaat aflopen, de nachtmerrie van elke reiziger, niet alleen toen, maar ook nu nog steeds denk ik zo.

    ……. ~wacht op het vervolg~

    X

  2. Rob Alberts zegt:

    Ja, ik kijk al van je eerste aankondiging uit naar volgende week.
    Dat er deze trieste aflevering aan vooraf moest gaan had ik niet verwacht.

    De foto van een te grote neus die op internet rondgaat?
    Is die nu van jou of van Hans Verroest?

    Fijn weekend!

    Vrolijke groet,

  3. beaunino zegt:

    Dat je het geschreven souvenir kwijtgeraakt bent vind ik nog het schrijnendst. De rest is vervangbaar, maar OZO vervelend zoiets.
    Een foto van de mooiste pannenkoek van de hele wereld, ik kan niet wachten!

  4. chrissebie zegt:

    Wat vervelend, kan er helemaal inkomen hoe het gevoeld moet hebben! Daar sta je dan, ! Ik kijk uit naar het vervolg!

  5. Jaixy zegt:

    Wat onwijs ka-lote dat jullie bestolen zijn! Geeft zoveel gedoe.
    Ik ben benieuwd naar het vervolg!

  6. Wat zul je gebaald hebben zeg!!! Vreselijk dat gedoe en dan zo ver weg, terwijl je lekker van je vakantie wil genieten… Ik kijk uit naar je foto volgende week!!! Ik weet zeker dat ik een mooie man zie… Iemand die zo mooi en grappig schrijft is voor mij gewoon een kanjer!!

  7. Samaja zegt:

    Ik was ook niet zo’n fan van Athene, ons vielen vooral de drugsverslaafden op. Jammer dat jullie dit overkwam. Ik kijk overigens wel uit naar het vervolg!

    • Jullie zijn recenter geweest dacht ik, hé. Grootsteden zijn sowieso ons ding niet. Je ziet er inderdaad alle miserie van de wereld. Drugs, prostitutie, armoede.

      • Samaja zegt:

        Ja, in 2008. Ik besef ook dat het er in grote steden een beetje bijhoort dat er ook mindere buurten zijn, in Gent bestaan die ook hoor. Maar daar was het wel heel erg :-/.

  8. tinyblogt zegt:

    Wat een cliffhanger, zeg! Zo spannend… Dat het maar vlug volgende week is. 🙂
    Goh jullie hebben toch ook al heel wat meegemaakt op die reizen hé. Heerlijk om te lezen, wel, ondanks het ongeluk en de pech. Zoals je weet: “Drama sells”.

  9. joke_dev zegt:

    Een mooie wortel voor onze neus

  10. Marion zegt:

    Ik heb de wekker al gezet voor volgende week! 🙂

  11. Mrs. Brubeck zegt:

    Bestolen worden is altijd vervelend en gebeurt dagelijks bij talrijke toeristen. Naast het geld-wat ambetant is maar voor ons niet levensbedreigend-is inderdaad is het verlies van persoonlijke spullen véél erger!
    Ik las deze morgen bij de boterham met aardbeien dat Curacao niet veilig meer is voor toeristen omdat een koppel bestolen is, ik moest even slikken; alsof we nu Brussel, Amsterdam, Londen, Antwerpen, Barcelona…ineens veilig gaan noemen!
    Tot volgende week!

  12. Sabine zegt:

    Zo je houdt de spanning er goed in! Ben heel benieuwd naar het vervolg. Wel erg dat je het souvenir van je vader kwijt bent. Dat zal vast wel even moeilijk geweest zijn.

  13. Mijn eerste reis naar Griekenland was in 1978. Een paar jaar na de val van de kolonels. Ik had 3000 frank op zak. Genoeg om 3 weken rond te komen en rond te trekken met de rugzak. Slapen op daken, stranden en in parken. Af en toe een boot naar een eiland. Slapen op het dek. Toen ik die Belgische franken ging wisselen in drachme werd er een dikke, vette stempel op mijn identiteit-kaart gezet. Toen ik later in België een nieuwe kaart moest aanvragen, leverde dat heel wat gefronste wenkbrauwen op. Ik ben benieuwd naar het vervolg …

  14. Dit soort spullen kwijtraken is heel erg. Ik zou er nu ook nog ziek van zijn hoor al is het 24 jaar geleden.
    Hoop dat de vakantie verder wel geslaagd was, maar dat lezen we dus volgende week?
    Ben erg benieuwd 😉
    Fijn weekend wens ik de Pannenkoeken!
    Groetjesss

  15. Inge zegt:

    Zoiets wil je nooit meemaken en al zeker op reis niet… Ik ben ook reuzebenieuwd naar het vervolg!

  16. Rimpelingen zegt:

    Gelukkig hebben wij zoiets nog niet meegemaakt (hout vasthouden). Onze eerste reis zonder kinderen ging naar Engeland, waar we toen alleen maar vriendelijke mensen tegenkwamen. Wat je volgende bericht betreft: je weet de spanning er wel in te houden.

  17. De Fruitberg zegt:

    Niet zo’n fijn wedervaren Is me tot hiertoe bespaard gebleven. En een mooie foto met jou in beeld? Ik vermoed een schaduw of zo 😀

  18. Brubeck zegt:

    Ik lees het nu en denk meteen aan afgelopen vrijdag: telefoon van zoonlief die stage doet in Mechelen. Hij moest boodschappen gaan doen voor de stageplaats en verloor zijn portefeuille. Paniek want alles erin: id-kaart, rijbewijs, treinabonnement én bankkaarten. Tot 3 keer toe het traject opnieuw gedaan zo vertelde hij me. Ik raadde hem aan het meest nabijgelegen politiekantoor te contacteren en ja, tot onze grote verrassing was de portefeuille volledig intact met alles erin (ook geld) daar binnengebracht.
    Volgens mij leidt de cliffhanger naar een identiek verhaal (hoop ik althans) 🙂

  19. Billy zegt:

    volgende week de happy ending van dit avontuur?

  20. Oh, wat vreselijk zeg 😦

    Ik kijk uit naar de volgende foto!

    PS: ben gaan opzoeken van het balkonnetje van het huis van Juliet, blijkt dat er niemand wil toegeven of ontkennen dat het er later is opgezet.
    Ik had het onthouden als een weetje van de gids, maar ik had het beter even opgezocht… Het zal altijd een raadsel blijven denk ik 🙂

  21. Flavie zegt:

    En daar sta je dan… pffff!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s