De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge 2016 – aflevering 17

Waar zaten we alweer? Ergens in één of andere groezelige cel in Athene?

Nee, Pannenkoek, wees toch eens ernstig! Dit is het vervolg op mijn stukje van vorige week. Je weet wel, die ‘mislukte’ reis naar Athene.

… Na de diefstal en de eerste momenten van verbijstering zijn we terechtgekomen in het hoofdcommissariaat van Athene. Het bleef maar duren vooraleer we een aangifte konden indienen. We werden van lokaal naar lokaal gestuurd. Niemand bleek het Engels enigszins machtig, iedereen had ineens ‘iets anders te doen’. Uiteindelijk werd een agent bereid gevonden om ons te woord te staan. Een oudere man zat te wachten op een stoel achter ons. Hij leek zich in ons te interesseren, maar bleef op de achtergrond.

Hij zag dat het ‘verhoor’ zeer moeilijk ging en dat het een straatje zonder eind werd. Hij stond recht en sprak enkele zinnen tegen die agent. Bleek dat een paar bureaus verder iemand werd ondervraagd waar men geen weg mee wist. Het was de oudere man opgevallen dat ik me goed kon behelpen in het Engels – hij stelde voor dat ik zou tolken bij die ondervraging. En zo geschiedde. Ik zag in het bewuste lokaaltje een hulpeloze mens, in alle paniek. Hij beweerde aan de agenten dat hij uit Nederland kwam. Mijn taak was om te laten bewijzen of dit al dan niet klopte. We werden even alleen gelaten. Uit een paar eenvoudige controlevraagjes die ik hem stelde wist ik dat hij zat te liegen dat het geen naam had. Hij sprak geen woord Nederlands, wist het land niet liggen, kende de hoofdstad niet,… Toch, en ondanks het feit dat mijn portefeuille net was gestolen door (hoogstwaarschijnlijk) een landgenoot van hem, had ik medelijden. Hij rilde letterlijk van de angst., en sprak een soort kazakken-Engels dat ik amper begreep. Ik leerde hem in een paar minuten drie essentiële weetjes van Nederland (please remember: ‘Amsterdam’, capital of Holland, ‘Beatrix’, queen, ‘Dries van Agt’, prime minister,…), en bleef die in die twee minuutjes herhalen tot ze in zijn geheugen zaten gebeiteld.

De ondervragende agent kwam terug, en het toneeltje startte. Er kwam echt niets ernstig uit de mond van die man, behalve smeekbeden om uit dit politiebureau te geraken. Toch, gelukkig maar, ook de weetjes die ik hem had aangeleerd. Ik knikte af en toe, en bevestigde de ondervrager dat die man een brave huisvader uit Nederland was met drie kinderen, die zijn papieren kwijt was en absoluut geen slechte bijbedoelingen had. Mijn schat knikte enthousiast mee. Uiteindelijk mocht hij gaan. Hij schudde mij zo hard de hand dat mijn knoken bijna kraakten.

Waar zat mijn verstand toen? Ik had grandioos door de mand kunnen vallen en in de bak vliegen, en die waren in Athene absoluut niet luxueus in die tijd (vandaag waarschijnlijk nog steeds niet). Door de diefstal van mijn portefeuille moet ik extra gemotiveerd zijn geweest om die mens te helpen in zijn onbeholpen gevoel.

De oudere man die bij onze eerste ondervraging achter ons zat, stond op ons te wachten. Hij sprak een beetje Engels en hielp ons met onze eigen aangifte, waarna we met een taxi mee moesten naar zijn kantoor, een paar blokken verderop. Hij vroeg ons te wachten. Hij kwam terug en gaf ons twee omslagen. In de eerste zat een inzameling die hij had gedaan bij zijn personeel, en waar de tegenwaarde van ongeveer vijftig Euro in zat, in de tweede omslag had hij de tegenwaarde van ongeveer tweehonderd Euro van zichzelf in gestopt. “Ik heb mijn rekeningnummer erbij gestoken, stort dit maar terug als je in België bent”. Met een taxi werden we terug naar ons hotel gebracht, op zijn kosten. Hoe warm is dat? Welke Belg zou dit doen voor een verwaaide toerist die zijn papieren en geld is gestolen?

En onze vakantie?

Na de aangifte bij de politie zijn we direct naar de ambassade gerend. Die was op enkele blokken van het kantoor van de man verwijderd. Daar mocht ik eerst niet binnen omdat ik geen pasfoto bij me had. Stel je voor: je bent alles kwijt en mag je eigen ambassade enkel binnen als je een pasfoto kunt voorleggen. Had ik alleen geweest: geen portefeuille, geen geld, dus ook geen pasfoto. Het was kwart voor twaalf, en de ambassade sloot om twaalf uur. Als een zot ben ik op zoek gegaan naar een fotograaf met wat geld dat R. bij zich had. Uiteindelijk ben ik terug binnen geraakt en kreeg een ‘vrijgeleide’ van de ambassade. De foto die erop stond was goddelijk :), en zie je boven dit logje. Een héél klein beetje bijgewerkt om mijn ‘fanclub’ niet helemaal af te stoten. Je ziet dat ik letterlijk buiten adam was van het lopen en ik de raad van de fotograaf om nog vlug een kam door mijn haar te halen heb afgewezen. Een lachje kon er ook niet van af, Eén gedachte: ‘Meneer, neem vlug die foto, want over vijf minuten moet ik terug in de ambassade staan!’.

Tijdens onze reis hebben we de omslagen van Evangelis (zo heette de man) niet aangeraakt. Ons hotel met half pension was betaald, daar hadden we geen kost aan. We maakten de meeste low-budget uitstappen met de vijftig euro die ons overschoot en die R. gelukkig nog in haar bezit had.. De mooiste wandelingen, de meest romantische momenten op verlaten stranden. In die tijd was Griekenland spotgoedkoop. De laatste dag hebben we de bus genomen naar Athene, en hebben de man zijn omslagen teruggegeven. Nogmaals met heel veel dank voor wat hij voor ons had gedaan. De tranen stonden in zijn ogen van ontroering, en dat was wederzijds…

Dit is, beste lezer, een lang maar waargebeurd verhaal. Jarenlang hebben we de man een kerstkaartje gestuurd, en telkens kregen we er eentje terug. Tot de dag dat hij waarschijnlijk gestorven is, toen werd het stil…

En die foto? Mens, ik zou veel geld over hebben om naar die leeftijd terug te mogen keren. Maar fair is fair, we hebben onze jongere jaren gehad en denken er het beste uit gehaald te hebben.

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

45 reacties op De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge 2016 – aflevering 17

  1. De Fruitberg zegt:

    Dus toch geen schaduw; die foto.Mooie zwembril

  2. Morgaine zegt:

    Wauw, wat een verhaal, maar gelukkig eind goed, al goed, en die foto, zo moeten we tegenwoordig toch op de foto, haar naar achteren, nul make up, niet glimlachen, oor in zicht, bla.. oorbellen uit, oh wacht.. ik wel jij niet 😉

    x

  3. tinyblogt zegt:

    Heb toch een paar keer “Mo gow zeg” zitten zeggen terwijl ik dit las. Wat een toestand, zeg en wat een geluk en wat lief van jou. Je foto is fantastisch, ik ga die inkaderen en naast die andere hangen. 😉

    • Emmo gow zeg :).
      Inderdaad: wat een toestand. Maar we zijn er emotioneel rijker van geworden!
      Fantastische foto :)?? M. toch… Ik lijk wel Dutroux zonder moustache :).
      Groot gelijk – hang hem maar naast die andere in je toilet!

  4. Rob Alberts zegt:

    Tegenwoordig moeten er gecertificeerde foto’s op onze identiteitspapieren.
    Vingerafdrukken en irisscan komen daar dan weer bij.
    Zonder schoenen of broekriem bij de douane gecontroleerd worden met poortjes en andere scans.

    Wat beschrijf jij toch een mooie tijd.

    Kunnen wij maar terug naar die onschuld en eerlijkheid!

    Zonnige groet,

  5. Wat een plaatje, dat verhaal dan 🙂

  6. Rimpelingen zegt:

    Mooi, deugddoend verhaal.
    Lijk je nog op je vroegere zelf? Van binnen en van buiten?

  7. Mooi verhaal!!! Wat ontzettend lief van die man zeg!!! Er zijn echt wel lieve mensen!!! Maar ik snap die man ook wel! Zo’n jonge man met zo’n lief en betrouwbaar gezicht zou ik ook helpen.

  8. Marion zegt:

    Wat een ontzettend mooi verhaal. En de foto is adembenemend. Die gele soort zonnebril doet het ‘m. Gelukkig niet voor niets mijn wekker gezet vorige week.

  9. Yvonne zegt:

    Jeetje wat een verhaal, mooi geschreven… schrijf je ook boeken? Zo niet? Zou je moeten doen!! Je neemt me keer op keer mee in het verhaal. Op het moment was het trouwens niet leuk, maar dit zijn achteraf wel de beste reisverhalen. 🙂 Wat gek dat je trouwens de ambassade niet in mag zonder pasfoto… rare jongens daar.

    • Dank voor het mooie compliment. Neen, ik schrijf (nog) geen boeken. Over vijf jaar mag ik me pensioen, misschien dan 🙂 ??
      En ja, niet te begrijpen dat iemand zonder pasfoto de ambassade niet binnen mag. Hopelijk is die stomme regel afgeschaft…

  10. Marianne zegt:

    Wat heb je dat prachtig geschreven, alsof je er werkelijk erbij bent. Leuk om je foto te zien waar achter heel veel ondeugd schuilt 🙂

  11. De Pannenkoek reisgids deel 345: hoe overleven in Griekenland. Mocht ooit blijken dat je pensioen niet voldoende is, dan kan je met je reisverhalen met een extra inkomen je pensioentje aanvullen (een mens weet nooit wat de regering nog zal uitspoken).

  12. perdebytjie zegt:

    Heerlik gelag hiervoor!

  13. Amai, kom dat tegen! Schoon van die mens, ik weet zelfs niet of ik het zou doen, eerlijk gezegd.

  14. Samaja zegt:

    Een hartverwarmend einde 🙂

  15. Jaixy zegt:

    Wat een verhaal!!
    En wat een mooie foto.

  16. Sabine zegt:

    Wat een bijzonder verhaal! Zulke lieve mensen zijn er! Ook zo lief dat jullie altijd nog een kerstkaart hebben gestuurd. Dat moet heel goed gevoeld hebben voor hem!

  17. mirjam1965 zegt:

    Wat een mooi verhaal, ok die gestolen dingen wat minder mooi, maar wat een aardige man. Er waren/zijn nog steeds menselijke mensen op de wereld. Je moet ze alleen soms toevallig tegenkomen.

  18. Flavie zegt:

    Wat een verhaal… een mooi verhaal… een heel aardige man!

  19. Wat mooi en wat een mooie herinnering. Kom nog maar eens om zulke mensen tegenwoordig..
    Knap dat jullie de enveloppen gewoon terug konden geven.
    En een beetje zuinig doen kan ook geen kwaad, maar vervelend was het wel.
    Foto??? Ik zie geen foto???

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s