De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge – Aflevering 21

D

We keren nog eens terug naar Senegal.

We waren al enkele dagen op doorreis, en begonnen wat tekort aan cash te krijgen. We hadden ons eigenlijk serieus mispakt, want hadden gehoopt toch af en toe een stad binnen te rijden waar we konden beroep doen op een flappentapper om geld uit de muur te halen. Wij niet alleen, de helft van ons gezelschap moest wat op de rem duwen wat uitgaven betrof.

Elke dag beloofde de Afrikaanse gids ons dat we ‘morgen’ zouden kunnen geld afhalen. De term ‘morgen’ moest worden geïnterpreteerd, want niemand kon zeggen wanneer dat effectief zou zijn.

Die dag brachten we een bezoek aan de grootste openbare markt van het land. Stel je daar niets romantisch bij voor. Het was een heel vuile en super lawaaierige bedoening waar kraampjes lukraak werden geïnstalleerd waar ze maar plaats vonden. Het stonk er verschrikkelijk en er was een onmenselijke drukte. Buiten ons geen blanke te zien. De foto die je hierboven ziet is nog één van de properste plekjes die we er vonden.

Toen ons groepje tussen de gangetjes liep zagen we honderden ogen op ons gericht, én op de spullen die we bijhadden. Ook rond ons busje stond al een hele massa te drummen tot we zouden terugkeren, en misschien een aalmoes zouden toestoppen. Enkele ‘verkopers’ stonden met hun gerief klaar om business te doen.

Meer den tien minuutjes hebben we daar niet rondgelopen, wegens absoluut geen veilig gevoel. Zal aan onszelf hebben gelegen, want ik ben zeker dat de overgrote meerderheid van die mensen geen slechte bedoelingen had.

Precies daar vond de gids dat dit hét uitgelezen moment was om geld af te halen, in een bankkantoor (Western Union) op de hoek van die markt. Mensen liepen het kantoor binnen en buiten. Onze reisgroep had een hoge gemiddelde leeftijd. Heel wat mensen hadden geen ervaring met een geldautomaat, en zagen in mij (een ‘jongere’ gast van vijftig) dé geschikte persoon om dit eens uit te leggen. “Paul, je gaat toch mee om te tonen hoe het moet?”

“Natuurlijk, maar we gaan beter samen in een groepje, want het ziet er hier niet te veilig uit…”

We wachtten af tot het bankkantoortje zo goed als leeg was, en stapten binnen. De gids/reisbegeleider trok zich van dat alles niets aan. Er stonden twee geldautomaten. Ik deed een demonstratie. Kaart werd in de gleuf gestoken. De machine vroeg of ik een geldafhaling wou doen. ‘Yes’. Toen werd de code gevraagd,  -check!-. Code werd geaccepteerd, ik koos het af te halen bedrag en hoorde de machine ‘ruttelen’. Vijf seconden later: een zwart scherm, en korte tijd later stond de ATM weer op het startscherm. Opnieuw dan maar.

Vijf pogingen, telkens met hetzelfde resultaat. Mijn reisgenoten wisten nu wel heel goed hoe het marcheerde, maar daarmee hadden we nog geen geld. In een volgend dorp is het ons wel gelukt, gelukkig maar. De medereizigers wisten ondertussen hoe het werkte…

Thuisgekomen zat ik toch wat in met de toestand. De storingen op de automaat die bepaalde dag maakten me ongerust. Via het online-abonnement van mijn bank keek ik de verrichtingen na van mijn Mastercard, en schrok mij een hoedje. De vijf afhalingen waren volledig genoteerd, en zouden één van de volgende dagen worden afgetrokken. Dit terwijl ik geen rotte CFA uit die machine had gekregen.

De (nochtans zeer gedienstige) bedienden van mijn bankkantoor konden me niet helpen, maar hielpen me op weg naar de Belgische ‘Bank Card Company’ voor een klacht. Deze werd met veel ongeloof ontvangen. “Mijnheer, als je de code hebt ingegeven en het bedrag gekozen, en als dat op je uitgavenstaat staat, dan heb je het geld ook ontvangen. We willen dit wel onderzoeken, maar kennen op voorhand al het resultaat.!”. Het was vlak voor het weekend van Pasen…  Toen heb ik een vlammende mail geschreven, waarin ik hen ‘feliciteerde’ met  hun klantvriendelijkheid.  Ik loog een beetje (soms is het sterker dan mezelf) dat het voor ons een droog Paasweekend zou worden waardoor we de kinderen voor één keer de paaseieren zouden moeten ontzeggen, wegens geen budget meer. Die mail leidde ertoe dat men zou wachten met het geld te debiteren tot ze nieuws kregen van de Senegalese bank in kwestie. “Maar wees gerust, mijnheer, als blijkt dat alles correct is gebeurd, wordt het bedrag onmiddellijk gedebiteerd!”. Ik overdrijf geen klein beetje.

Twee maand heb ik niets gehoord, tot ik uiteindelijk de dossierbeheerder opbelde.

“We hebben nieuws gekregen van de Senegalese bank dat door een stroomonderbreking inderdaad problemen waren met de automaat. Wees gerust, het geld zal niet van jullie rekening worden afgetrokken!”

“Konden jullie dan niets laten weten?”

“Mijnheer, het geld zal niet worden afgetrokken, is dat niet genoeg?”

Zucht…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

36 reacties op De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge – Aflevering 21

  1. @matroosbeek zegt:

    Beste Thomas, een mens hoeft er niet eens voor naar Senegal… ik had een gelijkaardige ervaring na een overschrijving van mijn Nederlandse bank naar een Belgisch rekeningnummer. De overgeschreven 500 euro ging onmiddellijk van mijn rekening maar kwam pas na 3 weken terecht in België – na veel boze telefoons en mails. De Belgische bank beschuldigde met klem de Nederlandse en vice versa. Uiteindelijke verklaring: er was een stroompanne in de Belgische bank en daardoor was het geld blijven hangen. Zonder excuses…

    • Straf, toch? Er zullen altijd mensen zijn die proberen te profiteren, maar ik ga er nog steeds van uit dat het merendeel van de mensen ‘eerlijk’ is. Hoe moeilijk is het nu om je klant op een normale manier gerust te stellen en te zeggen dat je de zaak zult onderzoeken, zonder hem/haar direct voor schut te zetten? Wees gerust, als ‘gefoefeld’ werd, zal het wel aan het licht komen. En, zoals je zegt, wat kost een excuus als je echt verkeerd zat?
      Van zoiets krijg ik echt het schijt…

  2. Rob Alberts zegt:

    Vrienden van mij hebben in Noord Spanje ooit een andere ervaring gehad.
    In de tijd van cheques belanden zij in een klein postkantoortje in Noord Spanje.
    Bij het uitschrijven van de cheque kwamen stapels extra formulieren te voorschijn.
    Paspoorten werden bekeken.
    Nadat alle formulieren waren ingevuld kregen mijn vrienden de cheque retour met het gevraagde geld.

    Je begrijpt dat terug in Nederland het opgenomen bedrag nooit is afgeschreven.

    Vrolijke vakantiegroet,

  3. perdebytjie zegt:

    Ek het nou heerlik gelag vir jou vertelling…jou humor is uitstekend!Ek is bly jy het darem jou geld terug gekry.

  4. kliefje zegt:

    Ik had een hartverzakking gekregen… Een wonder nog dat het geregeld is, die landen staan niet bepaald bekend om hun eerlijkheid.

    • ‘Eerlijkheid’, zeker tegenover toeristen, staat zeker niet hoog in hun vaandel. Ik wil geen racist zijn, maar veel mensen in die landen denken dat mensen die er op bezoek zijn wandelende geldzakken zijn die allen in overvloed leven en enkel op reis gaan om geld uit te delen.

  5. bentenge zegt:

    Ik vraag het me toch ook wel af… is dat nu niet genoeg ? Je moest immers niet betalen… of verwacht je echt ook nog gestroomlijnde constructieve en zelfs pro-actieve communicatie?

  6. tinyblogt zegt:

    Hoe lang is dat geleden? ’t Is precies of het dateert uit de jaren vijftig, waar iedere bankbediende boertig en onbeleefd was en er van klantenservice nog nooit was gehoord. Maar ik vrees een beetje dat dit nog niet zo lang geleden is…

  7. mirjam1965 zegt:

    Gelukkig is alles goedgekomen maar je zou ze toch wat pfffff. En het ergste van alles is, het is jouw geld.

  8. Samaja zegt:

    Het verwondert mij jammer genoeg niet. De klantvriendelijkheid van banken, daar is nog veel werk aan. Jammer genoeg heb je ze nu eenmaal nodig. Ik heb dat humeurig mens bij ons aan het loket nochtans al lang haar vet eens willen geven ;-).

    • Van mijn bankpersoneel heb ik absoluut geen klagen, integendeel. Ik krijg het wel van alle diensten (in het algemeen) die je enkel telefonisch en met het nodige wachten kunt bereiken en die geen service geven, geen klantvriendelijkheid kennen,…

  9. Samaja zegt:

    Inderdaad, heel ergerlijk!

  10. Billy zegt:

    amai, klantvriendelijk diene mens!

  11. Marianne zegt:

    Banken? vooral buitenlandse….zucht. Alles is gelukkig goed gekomen. Fijn weekend

  12. Brubeck zegt:

    Ik denk dat de tijden wel veranderd zijn sinds die 7 jaren geleden. Met alle security op geldafhaling zal BCC nu zo’n dossier niet meer zo mang laten aanslepen. Bovendien had je misschien je bankkantoor kunnen i schakelen voor de afhandeling met BCC ? Zij hebben daar ervaring mee.
    En 5 keer proberen en telkens geen geld krijgen, toch maar oppassen in het vervolg 🙂

  13. Een seintje geven zou idd niet misstaan. Ik zou daar toch ook mee in mijn hoofd blijven tot het afgehandeld is.

  14. Flavie zegt:

    Klantvriendelijkheid is soms ver te zoeken…

  15. chrissebie zegt:

    Ik zou me ook een ongeluk schrikken! Het liefste haal ik eigenlijk een vakantiebudget af vooraf en steek die in de kluis in de hotelkamer, als die er is tenminste. Want ik ben daar ook helemaal nooit gerust in, met vreemde bankautomaten en zo. brrrr

  16. De Fruitberg zegt:

    Ik lees hier heel wat mails over onvriendelijkheid van de banken en hun personeel. Ik geef ze het advies eens een bakrekening te openen in Frankrijk, ze zullen dat geen twee keer schrijven. Dag en nact verschil met hier bij ons (gewoon weg onwaarschijnlijk stroef, regels die te volgen zijn, dingen die niet kunnen die hier in B evident zijn).
    Los daarvan zou ik me ook niet direct op mijn gemak voelen in het scenario dat je hierboven beschrijft

    • Ik schrok ook van de negatieve reacties rond de onvriendelijkheid in de bank, en reageerde vaak terug dat ik van het personeel van mijn bankkantoor absoluut geen klagen heb (integendeel). Het zin overkoepelende diensten als Bank Card Company die niet weten wat klantvriendelijkheid is…

  17. Neen, dat is zo moeilijk – iets laten weten!

    Onze auto wordt een maand later geleverd. We hadden al twee keer gebeld en gemaild en ze zouden terugbellen – niks gehoord.
    Uiteindelijk ben ik naar de garage gereden om te vragen hoe het zat, want we zouden graan onze nieuwe hebben voor we op vakantie vertrekken…

  18. poezemie zegt:

    Wat is er toch gebeurd met de goede oude leuze “Klant is koning”? ’n Beetje klantvriendelijkheid misstaat toch nooit?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s