De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge – aflevering 24

AAA1

“Would you like to rub my back please?” vroeg de niet onknappe jongedame met de tandpasta-glimlach, toen ik alleen op stap was langs die rustige rivier in het Thaise zuiden.

Mijn vrouw lag ongeveer een kilometer achter mij te lezen in een hangmat, in het resort waar we die dag verbleven. Het was een drukke voormiddag geweest. Vroeg gestart om de grote drukte voor te zijn.  Stilliggen in een hangmat is niet echt aan mij besteed, toch niet als het langer duurt dan twee minuten. Toen ik drie was, heb ik per ongeluk enkele Duracell-baterijtjes ingeslikt. Zoals jullie allemaal weten blijven die werken.

“Hé, sir, I asked you something…” drong ze aan.

Ik wandelde mee met de stroom van de rivier. Het water was zo helder dat ik de vissen vrolijk kon zien zwemmen. Vissen, maar ook andere waterdieren waarvan ik daags voordien had ervaren dat die ook kunnen bijten, met een gezwollen voet tot gevolg. Even laten weken in een kuip met chloorwater, en dat zou wel vanzelf overgaan. Toch?

“Hello!”

Die ganse kilometer had ik behalve die vissen geen levend wezen gezien. Of toch wel, op een rots had ik één aapje gezien dat me aankeek alsof ik een achter-achter-achterkleinkind was van Hiëronimus Pannecoucke, de man die vorig jaar naar Thailand was getrokken op zoek naar… Maar uiteindelijk is hij er toch niet geweest, of toch wel. Eén kluwen, waarvoor ik verwijs naar mijn zaterdagse challenge van vorig jaar.

Heerlijk vond ik het, die natuurgeluiden. Het gezang van cicades bijvoorbeeld heeft iets weg van het tinnitus-geluid, maar is zodanig intrigerend dat ik er geen last van had. Misschien was het wel de combinatie met het geluid van vogels en oe-oe-oe-oe-ende apen die het hem deed.

“Sir, really, my back really needs to be rubbed, would you.. ?”, klonk het nu bijna smekend.

Er zat een keitje in mijn sandaal, dat ik er maar niet kon uit schoppen. Ken je dat vervelende gevoel? Ik stopte even om mijn sandaal los te knopen, en zag een slangetje dat net voor mijn voeten het hazenpad koos. Heel mooi, een bleekgroen exemplaartje. Op de voeten gevolgd door een volgend slangetje. En een volgend. Drie stuks dus. Misschien was ergens in de jungle de slangen-messias geboren, dacht ik toen, en kwamen die driekoningslangetjes op bezoek. De ene had goud mee, de andere wierook en de laatste mirre. Wat moest die messias daarmee aanvangen?

“Sir, are you deaf or something?” klonk het nu bijna bitter.

Ik keek voor me, en zag die zetel staan die op de foto staat bovenaan dit logje. Het meubel was leeg en had betere tijden gekend, blijkbaar. Echt zo’n ding dat in blooper-filmpjes wordt gebruikt om goedkope humor te maken. Drie minuten sukkelen en de zetel staat nog niet juist.

Had ik iemand horen roepen naar me? Vroeg iemand assistentie? Het zal mijn chaotische fantasie zijn geweest die me deed inbeelden dat in die zetel een heel knappe vrouw lag, zonnend, minuscuul of helemaal niet gekleed, vragend om haar rug in te smeren. Het zal dat duiveltje zijn dat af en toe de kop opsteekt om mijn trouw aan mijn echtgenote eens uit te testen.

Weer mislukt, vriend!

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

47 reacties op De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge – aflevering 24

  1. perdebytjie zegt:

    Hehe,dalk het die tinnitus jou laat stemme hoor!😜😀

  2. Rob Alberts zegt:

    Zo lees ik hier steeds maar weer over wonderlijke ontmoetingen met schone jonkvrouwen.
    Mag ik eens met je meereizen?

    Vrolijke groet,

  3. Myrea zegt:

    Weer een geweldige aflevering. Ik denk dat je wat te lang in de zon gewandeld hebt naast die rivier. Beetje zonneslag misschien?

  4. Eilish zegt:

    Die vrouw van jou heeft sjanse en omgekeerd ook!
    Ik hoor dat graag, mensen die na jaren nog content zijn met hun partner!

  5. Myriam zegt:

    Herder slangetjes, hahahaha

  6. Myriam zegt:

    Het moeten drie koning slangetjes zijn 🙂 🙂 🙂 🙂

  7. Ocharme dat vrouwke, heel haar zelfvertrouwen ingedeukt! 😉

    Oh nee, het was een hersenschim, dan valt het mee!

  8. Villasappho zegt:

    Ja dat of je hebt stemmen in je hoofd.

  9. Morgaine zegt:

    Whahahahaha je moet toch iets horen, al komt het van binnenuit 😛 En soms is dat een mooie man bij mij, maar ja als ik mijn ogen open doe 😉

    X

  10. @matroosbeek zegt:

    Je bent een kanjer! Weinigen zouden de verleiding weerstaan.

  11. Jaixy zegt:

    Hahaha en zijn de batterijen er via de natuurlijke weg ook weer uitgekomen?

  12. tinyblogt zegt:

    Aah ben jij ook zo’n konijntje op batterijtjes? Dan zal ik je zeker herkennen als ik je zie. Die stemmen in je hoofd, zolang ze maar gewoon vragen om over een ruggetje te wrijven, valt het nog mee, denk ik.

  13. Marianne zegt:

    Weer zo een mooi reisverslag die je deelt, droomde helemaal met je mee :). Lijkt wel of je zo mee reist en erbij bent. Prachtig verwoord en geschreven.

    Fijn weekend

  14. beaunino zegt:

    Wat flauw dat je nou niet even snel mijn rug wilde insmeren!!

  15. beaunino zegt:

    Hey, je hebt een like knop geïntroduceerd?!

  16. Viel dat toch even tegen. 😉

  17. Schonen droom ;-),..en je bent een topvent 🙂

  18. Precies de stoel van 1000 zonnen

  19. De Fruitberg zegt:

    Een Femme Fata Morgana, is eens iets anders dan een Femme Fatale

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s