De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge 2016 – aflevering 25

D

1986 deze keer. Een vervaagde dia uit vervlogen jaren.

Die dateert van de tijd dat werkgevers hun personeel nog onbelaste voordelen in natura konden geven. We kregen een reisbudget om te besteden via de NMBS (‘het spoor’). Eens iets anders, want we hadden nog nooit gereisd met de nachttrein. Zeker met kleine kinderen een onbekend avontuur. We kozen voor een verblijf dicht bij Cannes, in een eenvoudig hotelletje vlakbij zee. Dicht bij openbaar vervoer ook, want we wilden toch ook wel iets zien.

Cannes ligt niet zo ver van St.Tropez en Monaco is ook vlot bereikbaar. Dit staatje bleek niet groter te zijn dan een volwassen zakdoek. De paar straten die er zijn waren op dat moment volledig afgemaakt voor een formule 1-wedstrijd. Hoe decadent kun je het bedenken? Racen op straat tussen de buildings in.

Op de foto zie je het strand van St.Tropez. Je ziet er geen aangespoelde dolfijnen liggen, maar in de zon bakkende mensen. We hebben er hoop en al een uurtje verbleven. Ik zie nog het groepje van een tiental pas in Frankrijk aangespoelde Amerikaanse meisjes voor me, die zich in bikini ging installeren op hun handdoek. Het was toen dé periode van de monikini. In Amerika niet gebruikelijk, vandaar dat het groepje eerst wat verbaasd rond zich keek.

Eén van de meisjes daagde haar vriendinnen luid en met Texaanse tongval uit om gezamenlijk het topje uit te doen. “Three, two, one, and…”. Negen meisjes deden enthousiast mee, en toonden hun melkwitte borsten aan het zonlicht. Het tiende lachte vrolijk mee maar was te beschaamd om te volgen.  En toen volgde een luid gekwebbel over koetjes en kalfjes, waarmee het ganse strand kon meevolgen.

Een oud schriel heertje, met een hoofd als Popeye The Sailorman, had dit tafereeltje ook gadegeslagen. Ik schatte zijn leeftijd op een stuk boven de zeventig. Hij ging voor die meisjes staan, liet in één ruk zijn veel te grote zwembroek zakken en zwaaide met de heupen, waarbij hij zijn euh.. zijn ‘gevalletje’ in het rond liet zwieren. Walgelijk.

Wat deden de meisjes? Anders dan vandaag zou worden gereageerd. Ze keken eens op, giechelden twee seconden, en taterden gewoon verder, Popeye totaal negerend. Het mannetje trok zijn zwembroek weer op, droop af naar zijn handdoek, vulde een pijp met tabak en ontstak die. Ondertussen in het rond kijkend wie hij nog kon lastigvallen.

Wij hadden genoeg gezien en verlieten met onze kinderen het strand…

(deze is echt gebeurd !)

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

37 reacties op De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge 2016 – aflevering 25

  1. @matroosbeek zegt:

    Die gore viezerik. Bah. Pik eraf!

  2. Eilish zegt:

    Awoert voor Popeye! Kiezig ventje zeg!
    En, achteraf nog met de trein gereisd of was eenmaal voldoende?

  3. Hillechien zegt:

    Viezerd, maar de meiden hebben goed gereageerd want hij werd vernederd. Ben een keer die kanten op geweest en het is niet echt mijn ding. Ook al moet ik zeggen de binnenlanden boven Nice en Cannes zijn werkelijk prachtig. Maar moeilijk te bereiken per openbaar vervoer 😉

  4. perdebytjie zegt:

    Wat ’n nare ou vent!

  5. Samaja zegt:

    Ik weet niet of ik had gereageerd zoals de meisjes, waarschijnlijk niet. Maar het bleek wel de ideale oplossing om hem te negeren. Brrr, zo’n viezerik!!!

  6. Rob Alberts zegt:

    Gelukkig liep hij snel weg.
    Stel je voor dat je hem op de vakantiefoto had moeten plaatsen.

    Gelukkig zijn je andere verhalen leuker …..

    Zonnige groet,

    • No way dat we van dat ventje een foto zouden hebben genomen :(. Eerste idee was ‘inpakken en wegwezen’ met de kinderen. De man was allicht rijp voor het gekkenhuis, want wie doet nu zoiets?

  7. Marianne zegt:

    Hoewel het asociaal was wat die ouwe viezerik deed, moest ik smakelijk lachen om je verhaal. Gelukkig dat je daar geen foto van heb genomen 😀

  8. Joke zegt:

    Rare actie van die man, zo en plein public. Ik geef hem het voordeel van de twijfel. Hij is misschien dementerend en heeft wat last van decorumverlies. (alhoewel ik toch eerder denk dat hij een pervert is)

    • ‘decorumverlies’ 🙂 – mooi uitgedrukt!
      ‘dementie’ zal er niet ver naast zijn, denk ik.

      • Joke zegt:

        Geen term die ik zelf bedacht heb, puur vakjargon. 🙂 Ik heb ooit het verhaal gehoord van een dame die niet kon verdragen dat haar dochters zelfs maar een V-hals droegen, omdat ze dat ongepast en ordinair vond, en later, toen ze dementerend was, zat ze zelf voortdurend haar kleren omhoog trekken en werd ze handtastelijk tov de dokters. Voor die dochters was dit decorumverlies verschrikkelijk, omdat ze hun moeder zo absoluut niet kenden.

  9. Menck zegt:

    Dat heerschap was beslist de grondlegger van het bekroonde ‘swaffelen’.

  10. Wat een verhaal, en dat in mijn geboortejaar!

  11. Christel zegt:

    Bah, wat bezielde die geflipte viezerik! Heb het vroeger ook meegemaakt toen ik langs het kanaal naar mijn werk fietste, dat een schipper zomaar ineens zijn broek liet zakken. Wat heeft zo’n gefrustreerde zielenpoot daar toch aan?

    • Yek, moet een vreselijke ervaring zijn geweest. Vraag me niet wat die mensen bezielt, want ik kan er niet op antwoorden. Zijn zo’n ventjes seniel geworden, dan moeten ze behandeld worden. Zijn het van die schandvlekken in onze maatschappij (als die schipper), dan moet er hard tegen opgetreden worden…

  12. Onsmakelijk. Ja. Niet goed te keuren gedrag van deze Popeye. Ja. Maar om dat een ‘vreselijke ervaring’ te noemen, is dat niet een tikkeltje overdreven? “Ze keken eens op en vervolgens giechelden ze verder.” schreef je. Ik herinner me een vergelijkbaar akkefietje. 1981 denk ik. Ergens op een camping aan een riviertje in de Corsicaanse binnenlanden. Wij lagen te lezen op een soort kiezelstrand op de camping. Mijn lief in monokini – zoals dat toen heel gebruikelijk was. Aan de andere kant van het bergriviertje verscheen een man (voyeur) met een rode handdoek – gedrappeerd over zijn linkerarm – zijn rechterhand verscholen achter zijn handdoek maakte onmiskenbaar pompende bewegingen ter hoogte van zijn heupen. Leuk? Nee, natuurlijk niet. Onthutsend? Nou nee. Ik riep dat hij op moest rotten. Dat had niet meteen effect. Wel toen ik steentjes in zijn richting gooide. Niet om hem te raken maar om water op hem te ‘splachen’. Ter afkoeling. Hahaha. Dat hielp wel. Uren later zagen we hem bij toeval weer maar dan kilometers verderop bij een ander strandje. Ik heb er melding van gemaakt bij de camping-receptie. Zij kenden de man, hij was daar niet voor het eerst. Ze beloofden een telefoontje te plegen naar de politie. Ook voor mijn lief een ‘rimpeling’ tijdens een mooie vakantiedag – maar schokend? Nou nee. Maar nogmaals … natuurlijk keur ik intimiderend, swaffelend gedrag af.

  13. sandravda zegt:

    Wat een oude viezerik! Goed van die Amerikaanse meisjes om hem zo te negeren. Ik kan me voorstellen dat je dat nooit vergeet. In september gaan wij weer naar Nice (jaarlijkse gewoonte) en iedere dag bezoeken wij iets anders.

  14. Billy zegt:

    een oude persverseling dus!
    Vreemd dat die monokini’s nu toch weer ver te zoeken zijn. Of zou het komen doordat ik eigenlijk nog weinig aan een strand kom?

  15. Flavie zegt:

    Oh, nee… echt gebeurd?? De viezerik!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s