De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge 2016 – aflevering 29

D

Eten is niet belangrijk voor mij in het leven. Er zijn mensen die een orgasme krijgen bij het idee ooit eens naar een driesterren-restaurant te gaan – mij zegt dit echt niets. Als we met vrienden afspreken is dit meestal in een simpel bistrootje…

Op reis hebben we al heel wat (exotische) bestemmingen aangedaan, waar we het fijn vinden om lokale dingen te proeven. Meestal zijn die niet eens zo duur. Neem nu die keer dat we in Thailand werden rondgegidst door een Chinees. Een kurkdroge man die al ons doen en laten in de gaten hield en ons serieus onder onze voeten gaf als iets hem niet aanstond (en dat was vaak zo!). Op een morgen checkten we uit in ons hotel. Hij stond naast ons, en hoorde hoe we vier wijntjes afrekenden uit de hotelbar. Niet eens zo overdadig. We zaten in een dorpje waar verder niks te beleven viel, en hadden ’s avonds gewoon een film bekeken op de kamer en die paar glaasjes gedronken. Hebben wij daar een donderpreek gekregen van die man! Hij was anti-alcohol en anderen moesten dit dan ook maar zijn.

Op onze tocht bracht hij ons telkens mee naar die restaurants waar elke toerist wordt naartoe geleid. Je kent ze wel, die zaken waar de gids een gratis maaltijd krijgt als hij toeristen ‘levert’. Nadeel is dat je in zo’n geval bijna dagelijks en overal dezelfde kost krijgt. Dingen waarvan men denkt dat de toerist die wel lust, die geen gevaar vormen voor diens darmgestel.

Telkens we op straat wandelden kreeg ik enorm trek naar die lekkere dingen die de plaatselijke bevolking kocht bij die kraampjes op straat. “Niet van eten!” werd door verschillende mensen aangeraden. Terecht, want de hygiëne van die hokjes was serieus ondermaats.

Toch had ik zin om die dingen eens te proeven, en kon me niet voorstellen dat in Thailand ook geen eethuisjes bestonden waar de plaatselijke bevolking gaat eten en ook een toerist kan binnenstappen. Ik vroeg het heel beleefd aan die gids, want potverdorie, hij moest echt met fluwelen handschoenen worden aangepakt.

Eerst weigerde hij resoluut, want hij vond dat wij moesten gaan waar hij dat zei, en nergens anders. Via een psychologisch trucje met veel stroopgesmeer hebben we hem op een avond toch zover gekregen om naar een restaurantje te gaan waar ook de echte Thai aan zijn trekken kwam. Die avond hebben we de gids voor de eerste keer zien lachen. Ook hij zat smakelijk mee te eten, en ging zelfs bij ons aan tafel zitten. Iets wat hij anders nooit of te nimmer deed. Wij vreesden dat zijn mond zou scheuren bij dit lachen, maar gelukkig was dit niet het geval.

Het fotootje bovenaan dit logje ziet er op het eerste zicht niet bijzonder lekker uit. Een reuze-conserveblik met samengeperste sprot of zo. Dit beeld werd sluiks genomen door het raampje van een restaurantkeuken in Griekenland. Voor mij toch liever verse vis, als het even kan. Recht vanuit de zee op de grill. Beeld je de heerlijke geur in, dit in combinatie met een vers Grieks slaatje. Frisse olijven erbij, wat fêtakaas, stukje brood, een wijntje. Griekse muziek op de achtergrond, het gekibbel van twee oude plaatselijke dames op straat, gekleed in van die typische zwarte klederdracht die enkel weduwes dragen. Kabbelende zee op de achtergrond en de gedachte dat je op vakantie niets moet doen.

‘Dolce far niente’.

 

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

62 reacties op De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge 2016 – aflevering 29

  1. Je eerste zin is eigenlijk een leugen, mijn beste. Eten is wel belangrijk voor je: dat toont de rest van dit logje heel duidelijk. Het moet alleen niet duur te zijn. Goedkoop is (op zijn minst) even lekker. Je gaat alleen liever eten in een restaurant zonder sterren dan in ééntje met 5 sterren en allerlei onderscheidingen van Michelin en aanverwante.
    Eten moeten we nu eenmaal allemaal. Anders ga je dood. Dus kan je even goed iets eten dat je goed smaakt.
    Het duurste waar ik ooit ging eten was Ter Doest omdat moeder daar persé haar pensioen wilde ‘vieren’. Veel te duur voor wat een mens op zijn bord kreeg. De asperges bv. waren echt niet goed klaar gemaakt. Daarvoor moet een mens het zeker niet doen.

    • ‘Een leugen’ is straf uitgedrukt, beste Stef. In België mag men wat mij betreft de dagelijkse maaltijd gewoon vervangen door een ‘pilletje’ waar alle nodige ingrediënten in zitten die een mens nodig heeft om te overleven.
      Ga je op reis in Thailand, of Griekenland, dan wordt heel vooral gegeten met de zintuigen.
      Beeld je voor dat je gaat ontbijten in een hotel in Thailand. Het buffet wordt aangevuld door prachtige Thaise meisjes (en voor de dames: mannen), gekleed in typische Aziatische gewaden. Het ruikt er overheerlijk naar geuren die wij in ons landje zelfs niet kennen, er hangt een zacht Oosters muziekje als behang, de stoelen zijn van een pracht die wij maar kennen uit sprookjesboeken,… Ook bij het fruit veel soorten die wij niet kennen. Dààr geniet ik ten volle van.
      Idem in Griekenland, waar Tiny nog eens de sfeer schets van zo’n restaurantje. Zelfs al komt er niets op tafel, ik zou er eindeloos van genieten.
      Raar maar waar, en veel mensen geloven dit niet, maar eten is voor mij totaal bijkomstig in mijn leven…

      • Misschien is het de autist in mij die tegenwerkt maar ik begrijp je niet goed. Leugen is inderdaad scherp door de bocht: noem het eerder een tegenstrijdigheid. Je schrijft letterlijk: ‘Telkens we op straat wandelden kreeg ik enorm trek naar die lekkere dingen die de plaatselijke bevolking kocht bij die kraampjes op straat.’ Dat heeft toch niet alleen te maken met de sfeer? Het eten op zich lokt je toch ook? Zou je echt hier ten lande elke maaltijd vervangen door een pilletje? Dat kan je toch niet menen? Er wordt hier echt door veel mensen heel veel inspanning geleverd om gezonde, lekkere maaltijden te bereiden die met veel liefde en sfeervol opgediend worden. Je hoeft echt geen duizenden kilometers te reizen om te kunnen genieten van een aangename maaltijd. Het is daar allemaal exotischer en anders maar voor mij hoeft dat niet. Ok. Het fruit is daar verser dan moest je het hier halen in één of ander winkel maar dat wil absoluut niet zeggen dat je hier geen vers fruit kan eten. Hier wordt gelukkig nog altijd lokaal fruit en groenten gekweekt en ze wordt ook nog vers verkocht. Er zijn boerderijen waar je rechtstreeks aan kan kopen. Er zijn gelukkig ook nog altijd mensen met moestuintjes en die weten wat echt vers eten is.
        Dat je geen 24 uur per dag bezig bent met eten, lijkt me evident. Net als het idiote gezegde dat mannen elke 6 seconden aan sex denken, lijkt het me maar normaal dat je niet leeft om te eten. Er is meer in het leven dan dat. Maar dit logje toont wel dat je er toch meer mee bezig bent dan je zelf wil toegeven. Je gaat ondermeer op reis om er de lokale keuken te ontdekken. Uiteraard ga je op reis voor andere redenen maar het eten komt er toch bij. Liever Griekenland dan de Verenigde Staten met zijn hamburgertenten, gefrituurd eten en platte smaak (al is dat eigenlijk toch ook voor een deel een cliché).
        (Tussen haakjes: is madam Pannekoek zo’n slechte kok dat je haar maaltijden wil inwisselen voor een pilletje?) 😛
        Ik ga eigenlijk nog een stapje verder: die hang naar exotische dingen maakt de wereld kapot. Kijk maar naar wat wij tegenwoordig eten en als normaal beschouwen: tomaten, aardappelen, rijst, … Terwijl de middeleeuwse Vlaming zich tevreden stelde met wat hier groeide en in plaats van aardappel zijn/haar buik vulde met pastinaken moest men plots die vreemde knollen uit Amerika hebben. Pastinaak was opeens niet goed genoeg meer. Dat is maar één voorbeeld want zo zijn wel meer groenten en fruit naar hier gekomen terwijl er voldoende lokale gewassen waren die perfecte alternatieven zijn. Die oorspronkelijke gewassen zie je her en der terug komen en worden her en der ook in restaurants opgediend maar door de globalisering eten we toch vooral gewassen (al dan niet hier gekweekt) die eigenlijk uit andere streken afkomstig zijn. Die trend blijft doorgaan en ik merk daar geen verandering in. De hang naar exotische producten omdat wat van hier komt per definitie niet goed kan zijn, is een eeuwenoud kwaad. Voor een deel opgedrongen door overheersers van elders (de Romeinen alleen al zijn verantwoordelijk dat veel gewassen uit het Middellands Zeegebied over gans Europa verspreid geraakte) maar ook door grillen van de rijke klasse. Ik vind je opmerking dat in “België mag men wat mij betreft de dagelijkse maaltijd gewoon vervangen door een ‘pilletje’ waar alle nodige ingrediënten in zitten die een mens nodig heeft om te overleven” eigenlijk een belediging voor veel mensen die zich met hart en ziel inspannen om gezond, lekker eten op tafel te zetten en daarbij ook zorgen voor een gepaste omkadering met aangename sfeer en waarbij niet enkel de smaakpupillen gediend worden. Ik krijg het schijt van mensen die vinden dat het hier allemaal zo slecht is en het elders allemaal beter is. Het is hier goed leven, anders zou hier niet zo veel volk blijven wonen.

        • Stef, je krijgt van mij de prijs voor de meest uitgebreide reactie van de laatste drie jaar :).
          Neen, mevrouw Pannenkoek kookt niet slecht, hoewel we eens op de weegschaal zouden moeten leggen wie het meeste kookt thuis, zij of ik. Geen probleem uiteraard, want koken is voor mij geen opgave.
          Ik schrijf niet dat het ‘elders’ beter is dan ‘hier’, absoluut niet. Noch op gebied van cultuur (ik heb het geluk in de mooiste stad van het land te mogen wonen), noch op culinair gebied,…
          Die uitspraak van dat pilletje mag zeker niet als een belediging worden opgevat voor mensen die zich inzetten om een gezonde pot op tafel te zetten. Ik meen die uitspraak zoveel als ik hem schrijf, en heb alle respect voor mensen voor wie ‘eten’ zeer belangrijk is in het leven. Waarom ook zouden tegenwoordig zoveel kookprogramma’s op TV zijn? Net als sportprogramma’s trouwens, waar ik ook het schijt aan heb. Dat zegt misschien meer over mezelf dan over mensen die wel van sport houden, want wie weet ben ik niet helemaal normaal :).
          Iedereen heeft in zijn leven wel iets wat hem/haar zijn/haar bestaan op aarde de moeite maakt. Voor mij is het niet ‘eten’, is het niet ‘sport’, is het een heel aantal zaken die anderen wél belangrijk vinden niet. Geef mij gewoon het genieten van de natuur, het bewonderen van schoonheid, het zien van gelukkige mensen,… Heel kleine dingen eigenlijk, maar die in mijn ogen heel belangrijk zijn.

          • Jij niet helemaal normaal? Dat zou ik niet durven zeggen. Ik weet alleen dat ik sinds mijn kindertijd het etiket ‘abnormaal’ gekregen heb van (oa) mijn bloedeigen ouders en dat etiket blijft plakken. Dus beschouw ik mezelf als helemaal niet normaal ook omdat ik toch nog steeds moet constateren dat ik eigenlijk anders leef en denk dat heel veel mensen in mijn directe omgeving.
            Wat sport en muziek voor jou is, is reizen voor mij. Dat heeft meerdere oorzaken die ik hier niet uit de doeken zal doen. Anders wordt mijn reactie nog langer dan de vorige. De laatste 30 jaar ben ik eigenlijk alleen nog in Nederland en Frankrijk geweest: met de trein of de fiets. Geen vliegtuig, een enkele keer een boot en dat was nog toen er een veerboot was tussen Breskens en Vlissingen, en voor het overige verplaats ik me zoveel mogelijk per fiets. Sport kan me wel bezig houden, zonder muziek zou ik niet kunnen leven maar waar ik vooral van kan genieten is de natuur en de stilte die ik ervaar bij natuurwandelingen of fietstochten. Van schoonheid kan ik ook genieten, uiteraard. Heel kleine dingen volgens mij maar ik heb al mensen geweten die vonden dat ik te goed had en boven mijn stand leefde. Het is een kwestie van perspectief: voor veel mensen in Afrika lijk ik meer dan waarschijnlijk een heel rijke vent die een luxe leven heeft terwijl ik eigenlijk een wedde heb die wettelijk net iets boven het minimum loon ligt (wat volgens de krant het gemiddelde loon is van de Vlaming is het dubbele van wat ik verdien). Niet dat ik wil klagen en ik moet niets meer verdienen: ik kom toe en heb niets essentieel te kort. Financieel dan toch.

  2. tinyblogt zegt:

    ’t Is amper 7 uur ’s morgens en ik krijg al zin in verse Griekse vis op een terras met rood-wit geblokte tafelkleedjes, brood met tzaziki, slaatje met komkommer, tomaat, olijven en ui en een glas frisse witte wijn. Daar mag je me voor wakker maken!
    Lekker eten hoeft niet duur te zijn, als het maar met liefde is klaargemaakt.

  3. @matroosbeek zegt:

    Voor mij ook geen dure restaurants, maar graag puur en goed bereid eten. Zowel thuis als in een bescheiden restaurant. Mooi blogje. Vooral die Chinees vind ik een interessant figuur. Hilarisch eigenlijk, zo’n bazige bemoeial.

    • Tijdens de rondreis zelf begonnen we ons met de dag meer en meer te ergeren in die man. Na de rondreis hadden we enkele dagen ter vrije besteding, en toen probeerden we pas de humor in te zien van zijn gedrag…

  4. Hillechien zegt:

    Oh ja heerlijk nietsdoen. Maar BAM terug in de werkelijkheid mijn vakantie zit erop ben al weer twee weken aan het werk. Maar lekker eten doe ik toch wel maar maak het liefst zelf iets klaar

    • Mijn vakantie heb ik nog tegoed.
      Inderdaad telkens confronterend hoe snel je terug in de realiteit van de dagelijkse mallemolen terechtkomt…

      • Hillechien zegt:

        ja walgelijk twee weken ep een heel werkjaar is veel te weinig vind ik

        • Oeps, heb jij maar twee weken? Hier, in ons Belgenlandje, krijgt elke werknemer twintig dagen vakantie per jaar. In het bedrijf waar ik werk, hebben we het regime van 36-urenweek, terwijl we er effectief 38 uur werken (theoretisch, de ‘overuren’ buiten beschouwing gelaten). die twee uren extra worden omgezet in extra vakantiedagen, zodat ik er (toen ik nog fulltime werkte) ietsje meer dan 30 per jaar had.

          • Hillechien zegt:

            ik heb ook recht op 20 dagen maar kan er maar 2 opnemen in de zomer terwijl ik vind dat ik er langer uit zou moeten kunnen. En dan heb ik ook nog een chef die privé leven niet respecteert. heb inmiddels meer als 70 overuren

            • Zoiets kan ik niet ‘leuk vinden’. Ik heb ooit ook zo’n chef gehad die weigerde overuren te laten recupereren, laat staat uit te betalen. Hij vond dat ik ‘in de spiegel moest kijken’ en nadenken of ik mijn job wel graag genoeg deed. “Wie gemotiveerd is, kijkt niet op enkele overuren” was zijn devies. Ik heb toen geantwoord dat ik in de spiegel heb gekeken en daar geen onnozelaar zag die gratis en voor niks werkt. Sinds die dag had ik het redelijk verkorven…

  5. Villasappho zegt:

    Die foto gadverdamme maar goed das ook niet de eerste keer bij jouw foto’s. Anyway daar eten zou constant toilet bezoek betekenen voor mij!

  6. vivapo zegt:

    Dit logje deed me stilstaan bij de vraag: is eten belangrijk voor mij?
    Het antwoord is volmondig JA. Ik eet echter ook met mijn ogen.
    Ik kan ontzettend genieten van de presentatie, zowel op als rond het bord.
    En dat hoeft daarom niét in een duur restaurant te zijn.
    Op 21 juli ging ik met mijn kleinzoon picknicken in tVaartje te Lissewege (ja, daar ga ik weer…) en werd er aangenaam verrast toen ons een wit tafellaken – gesteven en streken – werd aangeboden. Stel je voor: een wit tafellaken op een tafel onder een appelboom. Mijn thuis klaargemaakt broodje – met omelet belegd – smaakte mij nog meer dan verwacht, al geef ik toe dat het glaasje frisse witte wijn het feest compleet maakte!

  7. Samaja zegt:

    Ik denk dat ik vanmiddag een Grieks slaatje ga maken om te eten 🙂

  8. Morgaine zegt:

    Goed, ik hoef voorlopig even geen ontbijt, vis, yuk… hahahahaha

    maar een gek verhaal van die Thai, dat is zo slecht zoiets, en ik heb juist geleerd, ga wel eten waar de rest ook eet, vooral waar de inheemsen zitten want dat is goed, toeristenvoer is juist vaak funest, hahahahaha

    X

  9. Koen zegt:

    Heimwee naar een Grieks restaurantje. Onder een olijfboom, met uitzicht op zee en in de verte een wit kerkje op een rots, net buiten het dorp. Houten tafeltjes, blauw/wit geschilderde houten stoelen, een glas retsina, een Griekse salade, een stuk brood, aangenaam gezelschap (of anders een mooi boek), krekels … mijn dag kan niet meer stuk. σας ευχαριστώ

  10. Flavie zegt:

    Voor mij moet het ook niet duur zijn, als het maar lekker is!

  11. Rob Alberts zegt:

    Eten met knipmessen naast de tafel die herhaaldelijk vragen of alles naar wens is laten het eten mij niet beter smaken.

    Eenvoudige kost met liefde en zorg klaargemaakt smaakt des te beter …

    Vriendelijke groet,

  12. Marianne zegt:

    Een heerlijk logje van cultuur en eet genoegens. Schitterend zoals de Chinees als reisgids zijn rol speelde, prachtig om te lzen. Mijn buitenlands eten reikt niet verder dat die van de buurt Chinees :D. Zelf kook ik ook graag Indonesisch, Surinaams en Italiaans en een broodje Griek is ook lekker bij de Griek. Zo kom ik toch een beetje in het buitenland en eet met mijn ogen en proef met mijn hart zonder dure kosten..

  13. Mrs. Brubeck zegt:

    Wacht even… Chinees, In Thailand, verse sprot in Griekenland, you lost me 😀😀

  14. Menck zegt:

    Die foto ziet er niet bepaald appetijtelijk uit, maar je schrijfsel deed me desalniettemin honger krijgen. Ik heb dan ook zojuist telefonisch een pita besteld. Met friet. En met heel veel looksaus. Nèm!

  15. De Fruitberg zegt:

    Mijn honger zou over zijn met het beeld van hierboven. Het voordeel van voor zaken op reis te gaan: je leert er wel de plaatselijke keuken mee kennen, in de kantine, maar ook via plaatselijke collega’s

  16. chrissebie zegt:

    Wiij durven wel eten van kraampjes! Hebben dat vooral in Thailand gedaan! En nooit ziek geweest! Lekker gegeten zittend op de grond met twee mensen met een smile van Phuket tot Bangkok, van contentement dat ze verkocht hadden aan toeristen!

  17. Ik zou het wel geprobeerd hebben denk ik. Als het er echt lekker uit ziet dan zou ik het waarschijnlijk niet kunnen weerstaan. O ik hou van eten! Als het maar lekker is, het hoeft zeker niet gecompliceerd te zijn! Een pilletje ter vervanging? No Way!

  18. Jaixy zegt:

    Volgens mij ben je wel gek op eten. Maar wil je ook een klein beetje avontuur eten proeven op vakantie.
    Verantwoord, maar wel een beetje spannender dan de normale toetist.

  19. Jaixy zegt:

    Hahaha bedoelde toerist 😂 hou het op mijn morfine verslaving van nu. Ik type niet helemaal helder. Haha onder invloed ben ik

  20. Billy zegt:

    die gezouten vis heb je dus zelf niet gegeten, Thomas?
    Wij eten ook graag culinair, maar zouden toch geen 200 euro/pers. over hebben om ervan te genieten. Ook in een eenvoudig eetcafé kan je bijzonder smakelijke gerechtjes vinden.
    Op vakantie sta ik ook open voor lokale keuken, al zullen er vast dingen zijn die ik nooit zou eten. Vorig weekend voor het eerst gegrilde sardientjes gegeten, ziet er ook niet echt smakelijk uit maar was het toch wel

  21. perdebytjie zegt:

    Die toerleier klink na ’n ou suurknol!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s