De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge 2016- Aflevering 30

D

Dit is Faiza, een kokkin uit Gambia.

Ze was één van de weinig gelukkigen die werk vonden in het enige hotel van de oude hoofdstad Banjul. “Stad” is een groot woord, want in het gebied waar de president zijn residentie heeft vind je één kale hoofdstraat met verkrotte woningen en voor de rest wat zijweggetjes in zand. Een groezelige markt, een primitief ziekenhuis en een haventje dat de naam eigenlijk niet waard is. Enkel het ‘paleis’ had nog enige uitstraling. Daar woonde de  president ‘voor het leven’ bij wiens politiek ik me hardop vragen stel.

De mensen die ik sprak (of die mij spontaan zelf aanspraken, want Afrikanen zijn zeer gemoedelijk en sociaal) stonden heel sceptisch tegenover de eigenaren van het enige hotel van de binnenstad waar we verbleven, en dat in handen was van een oliestaat. Er heerst een enorme werkloosheid in het land, en de armoede is pijnlijk. Velen proberen ‘creatief’ te zijn en zelf een eigen business’ op te starten, maar weinigen slagen erin om dit financieel ook hard te maken.

Zo is er een stuk privé-strand afgebakend aan het hotel in kwestie. Binnen die afbakening mocht geen enkele Gambiaan komen die niks met het hotel te maken had. Een handvol vrouwen heeft er een ‘business’ van gemaakt om constant langs die afbakening te lopen om te proberen kennismaken met de toeristen. “Hey, madaaaaaam’, hééééééy, madaaaaaam, come here…! Come here, madaaaaaam!!!” Als je dicht genoeg bij de afbakening lag te zonnen spraken ze je van dichter aan. “What’s your name? Where do you come from?”

Openingsvraagjes die maar één doel hadden: een nieuwe klant winnen en ‘business’ doen. Eéns kennisgemaakt, trokken ze zich even terug en kwamen terug met een bordje vers fruit. Ofwel wandelen ze naar een vervallen loods, en kwamen terug met een lading kleren, waarvan ze hoopten er te kunnen verkopen aan de nieuwe toeriste. Na het ‘nodige’ afdingen weliswaar, want hun eerste vraagprijs was belachelijk hoog.

Zelf doorprikte ik vaak de hotelgrens, want zoals je weet ben ik een uitbundig wandelaar, en kan geen uren in een zetel zitten zonnen of lezen. Gegarandeerd werd ik dan aangesproken door plaatselijke mensen, die zich onmiddellijk als ‘vriend’ voordeden en een praatje begonnen met als doel je te lokken naar bijvoorbeeld een ‘oom’ uit het dorp die een supermarkt had (in realiteit: een winkeltje van vier op vier meter) en die kwaliteitsvolle produkten verkocht. Op den duur wisten die mensen dat ik altijd openstond voor een vriendelijk praatje, maar dat het bezoek aan zo’n ‘winkeltje’ voor mij niet hoefde…

De ‘kledij’ die de dames verkochten op het strand (made in China) stelde niet veel voor. De enige reden dat iets werdt gekocht was ‘medelijden’ met de verkoopsters. Die waren zich daar amper bewust van, en leken ervan overtuigd dat ze een economische behoefte invulden met hun handeltje, dat amper geld genoeg in het laatje bracht om een gezin te onderhouden.

Faiza had meer geluk. Zij werkte als kokkin in het hotel. Er zijn toeristen die haar behandelen zoals een koloniaal het met zijn slaven deed. Ik was beschaamd te merken hoe sommigen bij het ontbijt snauwden hoe ze hun eitje gebakken willen. Gelukkig was ze niet op haar mondje gevallen, en zette ze hen op een beleefde manier op hun plaats. Of liet ze hen een kwartier wachten tot ze haar op een beleefdere manier aanspraken.

Ik maakte graag een praatje met Faiza terwijl ze mijn eitjes bakte. Ze bleek intelligent en een perfect woordje Engels te spreke. Haar gevoel voor humor was ongelooflijk maf. Ze praatte enthousiast over haar man en haar zoontje.

Die laatste dag nam ik onze camera mee naar het ontbijt en poseerde ze maar al te graag voor een fotootje…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

40 reacties op De Thomas Pannenkoek Reisfotochallenge 2016- Aflevering 30

  1. Jaixy zegt:

    Fijn dat Faiza een goede baan heeft.
    De grenzen tussen rijkdom en armoede is nog zo aanwezig.
    Zonde eigenlijk, gezien wij zo in weelde leven …

  2. @matroosbeek zegt:

    Het blijft moeilijk, zolang er corrupte machthebbers de scepter zwaaien en het geld in eigen zakken doen verdwijnen…

    • Die corrupte machtshebbers vinden het dan zelfs leuk om af en toe een ‘feestje’ te bouwen in de hoofdstad, waarbij kleine kinderen uren in de blakende hitte moeten wachten tot de ‘excellentie’ met zijn auto door de straat rijdt…

  3. nannonblog zegt:

    Gestoorde graaierige machthebbers met grootheidswaanzin wat een triestheid

  4. Rob Alberts zegt:

    Faiza, de keukenprinses, heeft dus als enige geluk?

    Tja, je zou een ieder een mooie baan gunnen.

    Vriendelijke groet,

    • De kamermeisjes en de ganse keukenploeg hadden ook geluk, maar elke morgen zaten tientallen minder fortuinlijke mensen op het muurtje voor het hotel te wachten in de hoop die dag ook aan de slag te kunnen…

  5. Kathleen zegt:

    En dan die toeristen die haar zo neerbuigend behandelen… Dat snapt ge toch niet. In plaats van gewoon een beetje vriendelijk te zijn.

  6. Morgaine zegt:

    Weet je wat nu zo lullig is, zo voelt het wel, je schrijft dat iedereen iets probeert op te starten, ja hier dus ook, dat de armoede van daar, over enige jaren volgens mij ook gewoon hier is… dat is nu al, alleen onzichtbaar.

    Het lijkt mij erg lastig om in zo’n land te vertoeven, ik trek het mij teveel aan, ik zie wat ik wel heb, en vraag mij dan af hoe kan ik helpen, dat heb ik hier al, zoals met mijn buren. Ik gun iedereen gewoon een goed leven met alles aanwezig wat nodig is, en goed voedsel ook vooral en dezelfde kansen.

    X

    • Ik denk niet dat de schrijnende toestanden van Afrika naar hier zullen overwaaien. Dan heb ik het bijvoorbeeld over tientallen ‘taxichauffeurs’ die rond het bewuste hotel stonden geparkeerd. Straatarme mensen die zich zo’n ‘auto’ hadden aangeschaft die in Europa was afgeschreven, en in plaats van af te breken naar Gambia werden afgevoerd per schip. Auto’s zonder lichten, met platte banden, slecht werkende remmen,… Men schilderde er ‘taxi’ op, en probeerde toeristen te verleiden om met hen mee te gaan voor een ritje. Eén keer deden we dit, maar we moesten bij de start van de rit de benzine betalen om hem te vullen (er zat niks meer in). Zeer gevaarlijk was dit, niet omwille van de intenties van de chauffeur, maar omwille van de absolute onveiligheid van de auto.

  7. Ook schrijnend hoe men meer en meer op de kap van vluchtelingen zit terwijl die mensen toch hun huis niet verlaten zonder reden. 😦

  8. Mrs. Brubeck zegt:

    Respect en het gebrek daaraan is voor mij de rode draad in dit logje, het is frappant en walgelijk hoe sommigen denken meer te zijn dan diegene die je ontbijt verzorgt… Maar des te meer respect hoe de dame in kwestie ermee omgaat en hoe mensen zoals jij ermee omgaan.

  9. Marion zegt:

    De kloof tussen rijk en arm. Hier met mate zichtbaar, maar in die landen is het schrijnend. Mooi dat Faiza niet op haar mond was gevallen. Dat soort onbeschoft volk zonder fatsoen, zal ze leren.

  10. Samaja zegt:

    Wat goed dat ze niet met zich liet sollen. Zo van die onbeleefde toeristen die denken dat ze nog in de koloniale tijden leven, die zouden bij mij ook lang op hun eitjes mogen wachten!

  11. perdebytjie zegt:

    Weereens die grense tussen armoede en rykdom netjies uitgewys,Paul.Dié met geld(toeriste)wat dink hulle is beter as armes,behoort hulle te skaam.Respek en vriendelikheid kos niks.

  12. Marianne zegt:

    Interessante verhalen over het cultuur betreffend land waar jullie op vakantie waren, zo komen we nog iets te weten. Mooi verslag wederom, dank om te delen.

  13. sandravda zegt:

    Toen wij in Zanzibar waren, voelden wij ons een beetje ongemakkelijk bij hoe het personeel zich in het hotel gedroeg! Een drankje aan de bar mochten wij niet zelf meenemen, want wij moesten genieten…. het werd gebracht! En toen ze ons zagen aankomen om aan het zwembad te gaan liggen, zetten ze de zetels al hoe wij het graag hadden… Sommige mensen zullen dat misschien leuk vinden, maar wij hadden het daar wat moeilijk mee. We zijn toch allemaal mensen… We hebben dat in een gesprekje met de hoteldirecteur ook aangegeven want die wilde weten hoe ze ons verblijf nog aangenamer konden maken.

  14. Wat een mooie vrouw en fijn dat ze het zo getroffen heeft met werk.
    Erg toch dat er mensen zijn die denken dat donkere mensen afgesnauwd mogen worden..
    OT: Plannen voor Zuid-Afrika beginnen concreter te worden trouwens. Laatst weekend van januari tot ergens 11-12 maart… 🙂 Nu vluchten zoeken en andere voorbereidingen treffen!
    Groetjesss

  15. Billy zegt:

    gelukkig kon Faiza dus wel goed koken… 😉

  16. De Fruitberg zegt:

    Tja, beleefdheid is niet iedereen gegeven, zeker toeristen niet. Het stond dit week-end nog in de standaard: op steeds meer plaatsen wil men een rem op het toerisme zetten, omdat het niet langer houdbaar is voor de plaatselijke bevolking.. Op naar een Bhutan-model, waar een vast aantal toeristen tegen betaling het land in mogen

  17. Flavie zegt:

    Tja, dat zegt veel over degene die snauwt vind ik… gelukkig kon ze haar mannetje staan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s