Alleen maar omdat ik in hun ogen een beetje anders was…

AAA1

Ik las vorige week donderdag een zeer aangrijpend artikel van Marion, een jongedame die ik al een drietal jaar lees op WordPress. Het stukje gaat over hoe ze heel lang werd gepest. Van in de kleuterklas tot het moment dat ze haar beroepsactiviteit moest stopzetten, zeg maar.  Bij het lezen van het stukje ging het haar op mijn armen recht staan, en kwam een zuur gevoel van herkenning naar boven.

Het is niet moeilijk om een waslijst neer te pennen van zaken waarbij ik ‘anders’ was dan de middenmoot van de gastjes die me omringden in mijn jeugd.  Neem nu gewoon mijn niet modieuze kledij, mijn krakende tweedehandsfiets, mijn niet-roken, mijn aversie tegen sport (actief/passief), mijn zeer graag boeken lezen, mijn niet-mee-op-café-willen-gaan, mijn niet-willen-brossen (voor de Nederlanders: spijbelen). Elke reden was goed bij mijn leeftijdsgenoten om medeplichtigen te zoeken om me in het belachelijke te trekken. Hoe meer openbaar, hoe liever. Hoe ‘grappig’ was het om herhaaldelijk mijn fietsbanden leeg te laten lopen, boekentas te verstoppen of sportkledij in een plas water te gooien, om maar enkele voorbeelden te geven. Leraren en opzichters zagen het, en keken nadien de andere kant uit. Bang om zelf in te boeten aan populariteit?

In mijn middelbare studies werd ik pas geacht nadat ik een medeleerling die me pestte tijdens een lespauze letterlijk uit zijn bank sleurde, op de grond trok en klop gaf waar hij een bloedneus aan overhield. Dat moment bezat ik een fysieke kracht die ik nooit in mezelf had vermoed. De klas had die reactie van mij (de stille introverte) niet verwacht, en men keek toe met open mond. Zelf hield ik er een uur strafstudie aan over waar ik een opstel moest schrijven over Cassius Clay :). Maar belangrijker was dat na het feitje medeleerlingen mijn hand kwamen schudden en plots ‘vriend’ werden (inclusief de pestkop).

Neem van mij aan dat ik niet trots ben op dit feitje, want het kan niet dat enkel door het toepassen van de wet van de jungle gerechtigheid geschiedt.

Ik mag trots in de spiegel kijken naar mezelf en hoe mijn leven is georganiseerd, en neem dan graag mijn schat in een liefdevolle wurggreep naast me om hetzelfde te doen. Niemand pest me nog, en wie wel kritiek heeft op wat we doen is vaak gewoon jaloers omdat die het zelf niet kan of durft. Losers potverdorie!

Marion, ik vind het zeer moedig dat je het stukje vorige week hebt geplaatst. Meer mensen zouden dit moeten aan de kaak stellen, want het is een sociale pest die moet aangepakt worden !

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

78 reacties op Alleen maar omdat ik in hun ogen een beetje anders was…

  1. beaunino zegt:

    Inderdaad, zo gaat dat vaak, het is gewoon de natuur, maar toch. We hebben ook ons gezonde verstand toch nog? Zelf was ik soms ook een draak in mijn pubertijd. Toevallig kreeg ik deze week een vriendschapsverzoek op fb van een klasgenoot die we vroeger wel eens pestten. Toen dacht ik echt dat het redelijk onschuldig was allemaal, maar nu weet ik natuurlijk wel beter. Zo te zien maakt hij het goed.
    Een aantal mensen volgt toch nog vaak hun primaire instinct. Ze voelen het als een ander niet in zijn kracht staat en weten daar bijvoorbeeld handig gebruik van te maken. Vreemdgaan, ook zoiets dat altijd wel zal blijven bestaan. Interessant.

    • Was jij een draak 🙂 ??
      Pesten. Het begint vaak heel onschuldig, tot het voor het slachtoffer uitmondt in iets dat zijn/haar hele leven beheerst.
      ‘Vreemdgaan’ – ik doe het alleen als ik pijn in mijn rug heb, of ik door mijn knie ben gezakt. Dan kan ik heel vreemd gaan… Vreemdgaan in de andere betekenis is iets dat ik mezelf nooit zal veroorloven. Bah !

    • Matroos Beek zegt:

      Het kan dat het ‘met niet in je kracht staan’ te maken heeft, maar dan leg je de schuld bij degene die wordt gepest. Dan wordt de gepeste dubbel hard aangepakt. Pesten hoort niet, mensen zijn geen dieren omdat ze op dat vlak meer finesse hebben ontwikkeld en verdomd goed weten waar ze mee bezig zijn. Ik zou dus in geval van pesten niet zomaar durven zeggen dat het gewoon de natuur is. Vaak is onverdraagzaamheid de grote boosdoener.

      • beaunino zegt:

        Hoi Matroos,
        Ik leg geen schuld bij de gepeste en dat zal ik nooit doen ook. Dat heb ik dan niet goed verwoord. Het pesten gebeurt (m.i.) doorgaans bij mensen die kwetsbaar (of uiterlijk anders dan wenselijk) overkomen. Het feit dat het pesten bij Thomas over was op het moment dat hij -in hun ogen- krachtig werd beaamt dat wel volgens mij.

        • Mag ik jullie beiden een kop koffie aanbieden? Of liever thee? Suiker, melk, een koekje erbij? Of bak ik vlug een pannenkoek?

        • Matroos Beek zegt:

          Hallo Beaunino
          Dat begrijp ik. Het heeft zeker met kracht te maken. Mijn zwakte was dat ik stil, lief en onzeker was. Kwetsbaar dus. Tijdens mijn job als leerkracht heb ik ervaren dat de pester en zijn meelopers dat evenzeer zijn. Daarom pesten ze net, om zelf niet gepest te worden. Pesten is heel complex, gebeurt vaak venijnig subtiel en verwoest soms levens. Vandaar dat ik vind dat men er ten allen tijde alles moet aan doen om het te voorkomen of te stoppen – en zeker niet weg te wuiven met ‘het is de natuur.’ Het zal jouw kind maar zijn die kapot gepest wordt…. of nog erger… die een ander langzaam kapot maakt…
          Het laatste woord is er nog niet over gezegd en er is nog veel werk aan de winkel in deze verharde maatschappij.
          Laat ons lief zijn voor elkaar. Het klinkt melig, maar het doet zo goed. Vind je ook niet?

          • beaunino zegt:

            Daar ben ik het helemaal mee eens. Wegwuiven met ‘het is de natuur’ is zeker niet hetgeen ik voor ogen had met mijn reactie. Het is juist belangrijk dat we met ons verstand en ons gevoel met elkaar omgaan, in plaats van gehoor te geven aan deze (o zo foute!) oerinstincten. Helaas is nog niet iedereen zo ver. Wat kon jij er aan doen als leerkracht als een kind heel subtiel werd gepest of buitengesloten? Dat lijkt mij zo moeilijk.

          • Pesten is inderdaad heel complex en moeilijk aan te pakken. Het gaat meestal over één persoon tegen de rest (of het scheelt toch niet veel). Het gaat meestal ook over individuen die zich slecht in hun vel voelen maar dat uitwerken op de slechts mogelijke manier. Pesten hebben ook heel inventieve manieren om het pesten goed te praten en de schuld bij de gepeste te leggen. De gepeste kan tegen niets, heeft geen gevoel voor humor, kan niets verdragen, … Er worden clichés naar je hoofd gesmeten als ‘plagen is om liefde vragen’. Erg is ook dat het niet enkel bij kinderen gebeurd maar ook bij volwassenen en dat het daar nog een stuk moeilijker is om dat op te lossen.

            • Het gaat meestal over één grote aanstoker die anderen op zijn/haar hand probeert te krijgen om dan op de meest kwetsende manier zijn/haar pijlen af te schieten op het slachtoffer. Ziekelijk, gewoon. De beste oplossing is allicht, zoals Matroos Beek stelt, dat de aanstoker bij een gesprek onder vier ogen, een spiegel voorgehouden wordt. Het zal niet altijd helpen, maar de confrontatie zal wel aankomen.

  2. Matroos Beek zegt:

    Wat erg voor Marion en ook voor wat jou overkwam. En we zijn met zovelen… Ben zelf vaak uitgesloten omdat ik ‘een rare en een stille was’. Nog steeds ben ik niet op mijn gemak in groep, zoals in een volle leraarskamer. Daar zien ze mij niet. Maar zo ben ik nu eenmaal, kan me niet meer schelen wat een ander van me denkt. Ik kan alleen maar hopen dat ik door dit verleden een betere leerkracht was, want voor kinderen met noden of die gepest werden, had ik een scherpe opgebouwd en stond ik altijd op de bres. Nooit heb ik weggekeken.
    En het houdt niet op. Het speelt ook bij volwassenen. Iemand die me zeer dierbaar is, heeft een prima job, maar gaf haar ontslag omdat de collega’s waarmee ze werkt haar ronduit pesten. En niemand die iets doet… notabene in de sociale sector… Het houdt niet op. Ik word er niet goed van…

  3. Matroos Beek zegt:

    Moet scherp aanvoelen zijn…

  4. tinyblogt zegt:

    Ja, ik heb het er ook al over gehad. Same here. Als ik er over hoor of lees, denk ik nog altijd terug aan die periode en voel ik nog steeds die pijn. Ik ben nog altijd erg gevoelig aan mogelijke pesterijen of uitgesloten worden, of vergeten worden… Je sleept het toch maar mee voor de rest van je leven.

  5. Er zou kei- en keihard opgetreden moeten worden tegen pestkoppen. Van school aftrappen en in gesloten jeugdinrichting plaatsen, net zolang tot ze jankend van narigheid… enfin, ik sla door. We houden het maar op: er zou kei- en keihard opgetreden moeten worden tegen pestkoppen.

    • Absoluut. die gesloten jeugdinrichting is er misschien net iets over, maar er moet hard tegen opgetreden worden. Om te beginnen moeten er meer meldpunten komen waar gepeste jongeren hun verhaal kunnen doen zonder het risico te lopen nog eens extra voor de zot gehouden te worden.

  6. perdebytjie zegt:

    Sekerlik een van die mens se subtielste wreedhede om ander te pes en genot daaruit te put.Sulke mense het gewoonlik self ’n minderwaardigheidsgevoel.Hier by ons het ’n twaalfjarige meisie van ’n brug afgespring,want sy kon die geterg nie meer hanteer nie!

  7. chrissebie zegt:

    Pesten is hatelijk! Ook ik viel in de prijzen! Jaren van pesterijen, zelf door de non die les gaf in het zesde leerjaar, omdat ik te veel knipperde met mijn ogen, een tic zeg maar! Op een gegeven moment ben ik ook van school veranderd en heb het anders aangepakt en ineens werd ik populair. Wat een omezwaai. Nu neem ik het op voor de zwakkere, mensen met een beperking, de zieke, de gepeste. Dt zal me gemaakt hebben tot wat ik nu ben denk ik dan. Maar o wee, ik word heel kwaad als ik merk dat er gepest wordt. Toen ik op de sportschool werkte, heb ik me menigmaal gemoeid als ik zag hoe ze de stille van de klas in de struiken gooiden telkens opnieuw. Ik was daar ” maar ” de kuisvrouw, maar dan werdt de brave Chrissebie een leeuwin, die vocht voor haar welpen.

  8. Menck zegt:

    Ik stam uit een nest dat het toentertijd niet breed had. Alleen al dat was reden genoeg om gepest te worden op de lagere school. Tel daar mijn lengte bij (ik was minstens een kop groter dan de leraars), mijn pannenlatfiguur, mijn slungelig gedoe en mijn aversie voor voetbal (toentertijd DE sport op school) en je weet genoeg. Gelukkig nam mijn gevoel voor humor het over van mijn angst en wist ik daarmee stilaan tal van pesters te “bekeren”.
    Echter, als ik heden het woord ‘school’ hoor, word ik nog steeds lichtelijk misselijk. Dank u, lagerschoolpesters.

  9. Marion zegt:

    Mooi dat je hier een artikel over geschreven hebt. Ik wou dat ik ooit de kracht had gehad om voor mezelf op te komen, al besef ik ook maar al te goed dat mijn situatie daar wel wat extreem voor was. Daarom neem ik het mijn behandelend arts, van nota bene een zeer vooraanstaand kinderziekenhuis, en mijn leraren wel degelijk kwalijk. Veel mensen zeggen dat ik dat niet moet doen, maar ze wisten het, ze zagen het en lieten mij aan mijn lotgenoten over. Evenals mijn laatste leidinggevende toen ik zelf om steun vroeg. Nee, dat gaat nog lang duren voordat ik daar enige vorm van vergeving aan kan wijden.

    • Zoiets is ook moeilijk te vergeven. Het is de plicht van een dokter of iemand die toezicht houdt (of het nu op school is, in de vrije tijd of op de werkvloer) om dergelijke signalen niet te negeren er er iets mee aan te vangen. Het is té gemakkelijk naar de andere kant te kijken of gemelde problemen niet ernstig te nemen.

  10. djaktief zegt:

    Reacties genoeg zo te zien maar toch vind ik het belangrijk om te laten weten dat ik ook mijn portie heb meegekregen van dat pesten. Het moeilijkste vond ik dat later een van mijn kinderen ook slachtoffer was. Je staat er toch vrij machteloos in als ouder ook. Uiteindelijk kwam alles wel goed met mij en dat zie ik nu ook met die zoon gebeuren maar wat een onnodig lijden toch allemaal.

    Groetjes,

    Dorothé

  11. De Fruitberg zegt:

    Ik had zelf ’t geluk twee oudere broers te hebben, die pesters via ‘de wetten van de jungle’ duidelijk maakten dat ik en mijn jongere broer untouchable waren. Mensen idealiseren kinderen vaak, maar ze zijn gewoon vreselijk egoïstisch en intolerant tegen hun leeftijdsgenoten. Goddank dat de wereld niet allen uit adolescenten bestaat.

  12. Samaja zegt:

    Pesten is zo’n horror. Het spijt me dat je dit hebt moeten ondergaan. Zelf heb ik het ook meegemaakt en net als jij heb ik soms mijn reactie gezocht in fysiek geweld. Als meisje leverde me dat net nog meer onbegrip op… Gelukkig ligt die tijd inmiddels ver achter me en bij jou is het gelukkig ook allemaal goed gekomen :-).

  13. Hartelijke Hot Hulk zegt:

    Pesten komt voor uit VERWACHTING.
    Lees mijn antwoord aan Marion?

    • Heeft er misschien voor een stuk mee te maken, maar volgens mij is het vooral de drang naar goedkope populariteit, of het beestachtige genoegen om iemand vernederd te zien.

      • Hartelijke Hot Hulk zegt:

        Ik kan niet kruipen in de huid van een pester maar weet wel dat die vaak jaloers is op het slachtoffer.
        Ook de regel van de wet van de sterkste lijkt hier te gelden.
        Zij moeten ter verantwoording geroepen worden en pesten moet strafbaar gesteld worden.
        Want het is en blijft een misdaad.

        Ik heb ooit een jongen ter verantwoording geroepen, die mijn tweeling dochters lichamelijk kwelden met zijn pesterijen.
        Toen ik bij hem aanbelde en hij de deur opende, heb ik hem geboden om ermee te stoppen en hem gedreigd om hem in de vijver te verzuipen, als hij dat niet zou doen.
        Zijn moeder die de trap af kwam stormen schreeuwde, “dat gebeurd niet”!
        “En jij erbij, als jij je zoon niet goed opvoed”, brulde ik rustig.
        Nimmer meer last gehad!

  14. Marianne zegt:

    Pesten, ken ik mijn hele leven al. tot zelfs diep in de grond toe, nu nog steeds. Zelf heb ik de kinderen en mensen vergeven die het gedaan hebben omdat ze niet beter weten of omdat ze het voor geschoteld krijgen op bord. Met haat en wraak los je niets op. Toch weer een mooi blogje, dank je…

    • Haast en wraak lossen inderdaad niets op. Het gewoon zijn beloop laten ook niet. Ik heb toch het gevoel dat er tegenwoordig meer actie tegen wordt ondernomen.

      • Marianne zegt:

        Helemaal waar en zeker niet uit je kindertijd dat je gepest werd. Kun je allemaal niet meer terug draaien. Heb het ook verwerkt met hypno therapie, daarom kijk ik er nu anders tegenaan als word ik nog weleens gepest. En dan nog houd ik de eer aan mezelf en laat deze gaan. Zo wordt het steeds minder. Het is ook hoe je je eigen rol ziet in het hele gebeuren. Voel me geen slachtoffer 😉

  15. Pesten, ik vind het onbegrijpelijk dat mensen het doen. Het is iets wat niet valt goed te praten.
    Hoewel je er niet trots op bent wat je je klasgenoot hebt aangedaan, denk ik wel dat het goed was om te laten zien dat er niet met jou te sollen valt.
    Echt naar voor je dat je dit hebt moeten meemaken!

  16. Verschrikkelijk is het! Heb ook het log van Marion gelezen. Wat moedig dat ze het nu naar buiten heeft gebracht. En nog steeds en weer in therapie moeten lijkt me verschrikkelijk. Als ze zichzelf uiteindelijk maar de moeite waard gaat vinden, want dat is wat er aan ontbreekt.
    Het tekent ook iemand voor zijn/haar leven. Pesten is er helaas in zoveel vormen. Ik ben nooit echt gepest. Ik hoorde niet bij de populaire meiden op school, maar kon goed leren en ik heb het idee dat dat toch wel prettig was. Ik was kennelijk geen NUL in hun ogen. Want pestertjes waren er op de lagere school ook al bij. Ik was ook niet goed in gymnastiek. Daarin heb ik me wel regelmatig de mindere gevoeld. We moesten in een rij staan. De kleinste vooraan, op grootte..Ik was 5 van de 6 jaren op de lagere school de kleinste, dus stond bijna altijd vooraan, moest altijd de oefening als eerste doen en daar was ik niet goed in. Dan werd er gelachen als het niet lukte. Ik schaamde me altijd zo. Maar in de laatste klassen maakte ik me daar niet meer druk om. Want ook populaire kinderen maakten wel eens fouten en dan werd er ook gelachen..
    Jij hebt je goed verweerd en het is jammer dat het soms nodig is, maar ik ben blij voor je dat het wel geholpen heeft.

    • Zwijg me van dat turnen. Bijna mijn ganse schooltijd zat er wel één corpulente kerel in mijn klas. Toen waren nog geen gemengde scholen (jongens/meisjes), toch niet in het katholieke onderwijs dat ik liep. Bijna steeds was die corpulente klasgenoot voorwerp van spot toen hij bijvoorbeeld in de turnles niet naar boven kom klimmen op de touwen,… En kies je dan partij voor die ‘dikke’, dan ben je de tweede pispaal van de klas.
      Marion bracht inderdaad een heel sterk logje. Meer mensen moesten ermee naar buiten komen…

  17. Brrr pesten is iets verschrikkelijk… Jammer dat de leerkrachten toen daar hun oogkleppen voor opzetten. Ikzelf ben nooit gepest geweest behalve toen ik in het derde een bril moest beginnen dragen. Dan was je ‘brillenwinkel’. Maar verder ging het gelukkig niet. Ik haatte mijn bril wel en deed hem zo min mogelijk aan.

  18. peterbake zegt:

    ” Go Cassius Pannenkoek ! “

  19. Hilde zegt:

    Het gebeurt helaas nog te vaak, pestgedrag is geenszins goed te praten. Kinderen kunnen soms bikkelhard zijn voor elkaar, initiatieven zoals Rode neuzen dag zal ik dan ook blijven steunen. Zodra men niet voldoet aan ‘de’ norm wordt men uitgesloten, vernederd tot in het diepste. Mentale wonden zijn vaak veel erger dan fysieke wonden en worden vaak onderschat.

  20. Myriam zegt:

    Het is allemaal herkenbaar. Van zodra iemand een beetje anders is, dat moet niet veel zijn: een bril terwijl de rest van de klas er geen heeft bijvoorbeeld, kan het prijs zijn. Zelfs leerkrachten maken er zich schuldig aan. Ik werd niet echt gepest op school, maar ik werd er wel door enkele leerkrachten uit gekozen als object waar ze hun frustraties op konden botvieren In de wiskunde les bijvoorbeeld van het eerste middelbaar, durfde ik nauwelijks adem te halen, want bij de minste beweging vloog ik achteraan in de klas, en kreeg ik straf. Zo erg dat zelfs mijn moeder mee ging naar school. Niet dat er iets veranderde daarna. Ik hoop dat het nu minder gebeurt, maar ik vrees er eigenlijk voor. Pesten: het verziekt het leven van elk kind dat er mee te maken krijgt.

  21. Appelvrouw zegt:

    Wet van de jungle is volgens mij de enige methode om van het pesten af te komen.
    Zelf heb ik ook een groter kind met de klomp op het hoofd geslagen, klomp kapot, maar het pesten was over, al werden wij geen vrienden en schudde niemand mij de hand.
    Mensen zoeken vaak een leider, iemand die wint daar willen ze vriendjes mee zijn om zich te identificeren, vermoed ik. En als de verliezer de volgende keer wint, dan is dat hun vriendje.
    Ik vind ht juist erg dat degeen die heel lang gepest wordt eindeiijk zijn grens over gaat gestraft wordt en degeen die pestte niet.

  22. Yvonne zegt:

    Iedereen die ooit gepest is zal weten hoe zo’n invloed het heeft op je hele leven. Goed dat je zo voor jezelf op kwam, jammer dat het op die manier moest, maar fijn dat het tij daarna keerde. Als juf ben ik heel alert op pesten en veel bezig met het klimaat in de groep. Niks zo belangrijk als dat!!

  23. Pingback: De invloed van pesten |

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s