Moeders Koekjestrommel

k10

Hoe kan ik mijn nieuwe challenge beter inkoppen dan met de trotse bezitter van de oude koekjestrommel, moeder Pannenkoek herself? Geboren in het jaar 1930, dochter van een stoker op de stoomtrein en een huisvrouw.

Lezers die hier vaker langskomen weten hoe ik verknocht ben aan ‘mijn’ stad Brugge, hoe ik geen kans zal later liggen om er lof over te zingen. Welnu, het is eerder toeval dat ik Bruggeling ben geworden.

Mijn grootvader V. was een Waal uit Luik, mijn gootmoeder J. was een meisje uit Geraardsbergen. In het begin van de vorige eeuw waren de ouders van J. naar het Brugse komen wonen omwille van het werk van mijn overgrootvader bij de toenmalige RTT (Regie voor Telegrafie en Telefonie).  Die bewuste overgrootvader is even later om het leven gekomen toen hij vanop zo’n telefoonpaal naar beneden viel.  Het zal niet de enige tragedie zijn die de familie B. zou overkomen…

Feit is dat de Waal V. omwille van zijn werk in Brugge terechtgekomen is, en daar zijn lieve J. leerde kennen. Beiden waren getekend door de Eerste Wereldoorlog die ze hadden meegemaakt en hadden maar één doel voor ogen: ‘gelukkig zijn’ en ‘hun kinderen een toekomst geven die hen zelf niet was gegund’.

Het gegeven ‘kinderen’ was iets waar in die tijd serieus aan werd gewerkt. Gezinnen met vijf tot tien kinderen waren toen schering en inslag. Vaak leefden die in omstandigheden die we ons dezer dagen, rotverwend als we zijn, niet meer kunnen voorstellen. Met veel op één gepakt in relatief kleine woningen. Geen TV, GSM, auto, badkamer, centrale verwarming, noem maar op. Een huis was een plaats waar in werd gewoond, gewerkt en geslapen. Meer hierover volgt tijdens de loop van dit challenge-jaar.

Wie zien we op de foto? Hewel, we zien het resultaat van het liefdesleven van J. en V., of toch wat ik hoop dat het was. De eersteling werd geboren, het bleek een dochter. V. had zeer graag een zoon gehad, maar het was nu éénmaal wat het was. Een tweede keer proberen dan maar. Verdorie, weer een dochter. Derde keer? Wat dacht je? Vierde keer? Juist, ja! Na enkele jaren blijven oefenen kwam het vijfde kind, en dit bleek dan uiteindelijk de lang verwachte zoon te zijn.

Wie was moeder Pannenkoek? De enige juffrouw met bril, links onder op de foto.
Grappig, maar iedereen op de foto zag er toen rank en slank uit. Het is zo niet gebleven, de jaren die volgden.

Zo, de aftrap is gegeven. De foto’s die volgen zullen niet even persoonlijk zijn, zullen niet altijd over ‘mensen’ gaan. Ik probeer wel een antwoord te zoeken op de vraag waarom ik op een bepaalde manier werd opgevoed, en ben zeker dat het antwoord wordt gevonden. Soms zullen de stukjes ‘bruut’ overkomen, maar zie het vooral in de tijdsgeest van toen.

Alles wat gebeurt heeft zijn reden, ‘elkaar graag zien’ kan op verschillende manieren worden ingevuld…

(Het bewuste huis staat er nog steeds in de Spoorwegstraat van Sint Michiels bij Brugge, de voordeur is nog identiek / van de bewuste hoofdrolspelers op de foto zijn er nog twee in leven / zijn de witte sokjes die ze elk dragen niet ontroerend? )

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

56 reacties op Moeders Koekjestrommel

  1. Matroos Beek zegt:

    Prachtig… kijk nu al uit naar het volgende verhaal uit de trommel!

  2. Hillechien zegt:

    jij mag dat trommeltje nog vaak open doen voor mij

  3. Eilish zegt:

    Ik zie daar vrij welstellende mensen in (voor die tijd). De witte sokjes, de kledij en de mooie gebogen gevel van het huis. Mooi verhaal. Ik draag die challenge nu al in mijn hartje!

    • Het fototoestel werd pas bovengehaald bij één of ander feestelijke gelegenheid.
      Rijke mensen waren het zeker niet. De woning was voor die tijd inderdaad wel mooi, vandaag eigenlijk nog steeds. Hij is de laatste jaren al enkele keren veranderd van eigenaars, en wordt momenteel nog eens grondig gerenoveerd.

  4. Samaja zegt:

    Het belooft een zeer interessante reeks te worden!

  5. Koen zegt:

    Een zonnige foto, waarschijnlijk in moeilijke tijden. Want ik schat dat je moeder hier een jaar of tien (misschien twaalf) is. Midden in de oorlog … en allemaal lachend naar de fotograaf. Ik fantaseer er zelf de minuten voorafgaand aan dit moment bij …

    • Ze moet toen zeker vijftien zijn geweest, misschien zelfs ietsje ouder. De oorlog zal net zijn afgelopen.
      Doe jij ook aan fantaseren als je zo’n oude foto ziet? Mijn fantasie slaat dan helemaal op hol…

      • Koen zegt:

        Jazeker. Ik heb een hele stapel oude foto’s (postkaarten) die ik regelmatig gebruik als inspiratie voor vertel- of improvisatie oefeningen met acteurs (m/v). Bijvoorbeeld over jouw foto: Speel (beschrijf) de drie minuten voorafgaand aan deze foto en de minuut daarna.

  6. tinyblogt zegt:

    Waaah! Ik ben dolenthousiast! Zo’n coole foto! Volgens mij ken ik dat huis! Allez, zo’n typische gevel met steentjes aan beide kanten van de deur… Spoorwegstraat, kant spoorweg of den overkant? Ik heb tien jaar in die straat gewoond hé, vandaar! 🙂

  7. Wat een leuk inkijkje in jouw historie.. Ik stik ook van dat soort foto’s. Weet ook vaak niet van de generatie van voor mijn ouders wie het zijn. Leuk dat je dit deelt met ons.
    Op naar volgende week! Ik wens je een fijn weekend Paul! 🙂

  8. Oh, oude foto’s zijn zo heerlijk. En oude koekjedozen zeker ook geweldig. Ik kijk uit naar alle volgende koekjesdoos bijdragen!

    🙂

  9. evavertelt zegt:

    Oh heerlijk, foto’s en verhalen om van te smullen!

  10. Rob Alberts zegt:

    Leuk we gaan steeds meer van het levensverhaal achter deze blogger inzien!

    Nieuwsgierige groet,

  11. Myriam zegt:

    De spoorwegstraat in Sint Michiels Brugge, hoeveel keer ben ik daar niet doorgereden toen ik nog in Oostkamp woonde 🙂

  12. Menck zegt:

    De inhoud van de koekentrommel is alvast veelbelovend; ik heb erg genoten van deze eersteling.
    Wat het huis in de Spoorwegstraat betreft: ik zal er eens op letten als ik naar mijn schoonbroer en -zus rijd. (Die in de wat verderop gelegen Louis de Meystraat wonen.)

  13. chrissebie zegt:

    Leuk hé die oude foto’. Mijn moeder heeft er ook nog, maar vaak weet ik niet eens meer wie de mensen op de foto zijn. Jammer! Geweldig als je nog iemand hebt die het je kan vertellen.

  14. Kathleen zegt:

    Schitterend. Ik vind dit zeer interessant, me voorstellen hoe men vroeger leefde en dacht. Want dat heeft inderdaad allemaal een weerslag op hoe wij nu leven en denken. Ik kijk al uit naar de volgende stukjes!

  15. sandravda zegt:

    Leuk blogje!! Onze buurman had minder geluk: na 5 dochters heeft hij het opgegeven….

  16. beaunino zegt:

    Heerlijk blogje Thomas, ik ben gek op dit soort nostalgische kiekjes en kan er uren over fantaseren. Datzelfde effect hebben sommige oude huizen en panden op me. Is het eigenlijk ook een challenge waaraan we desgewenst kunnen meedoen? Ja toch hoop ik?

  17. Marion zegt:

    Als ik alle reacties zo lees dan gaat dit een regelrechte voltreffer worden, deze challenge. Ik heb in ieder geval enorm genoten van het eerste artikel. Het is boeiend. Het past ook erg goed bij jou en je blog. Ik kijk uit naar het volgende verhaal.

  18. zinderen zegt:

    Zo’n proper gezinnetje. Ik vind het erg leuk dat je deze challenge doet. Ik hou éht van oude foto’s zeker met hun eigen, persoonlijke verhaal erbij. Ga je elke keer een waar gebeurd verhaal erbij schrijven?

  19. djaktief zegt:

    Zo je blogje voor later bewaard om rustig te reageren Thomas. Ik was druk en als je laat bent moet je ook altijd eerst de reacties lezen om niet iets dubbel te zeggen. Ik vind (oude) foto’s altijd interessant. Ik heb er zelf ook de nodige en van veel foto’s weet ik wel wat. Helaas zijn mijn ouders al overleden en de overgebleven familie heeft er weinig oog voor dus ik zit nog met veel vragen. Mijn moeder was de oudste dochter uit zo’n groot gezin van maar liefst 13 kinderen. Mijn vader oudste zoon van 5 kinderen waarvan er een als kind verongelukte. Je moeder staat een beetje nonchalant op de foto. Ik ben benieuwd naar een volgende waar ze op staat. Je kunt heel veel uit foto’s opmaken.

    Groetjes,

    Dorothé

  20. Wat bijzonder, ben heel benieuwd naar het vervolg!

  21. Het is eigenlijk heel vreemd maar ik heb haast geen enkele oude foto meer in huis. Een groot deel is bij mijn zus beland en die zullen daar blijven.
    Ik denk dat ik dat huis wel herinner, al kom ik daar nog zelden langs. Toch een stukje groter dan waar mijn grootouders of mijn ouders in opgroeiden.

  22. Morgaine zegt:

    Een hele leuke aftrap en ja dat opvoeden dan, dat je toch het meeste mee krijgt van voorouder op voorouder, ik zit nu in de historische romans ook van Nederlandse bodem, maar België het hof komt er ook in voor, kan ook niet anders met Willem van Oranje natuurlijk 😉

    Dit kan ik dus niet doen helaas…

    X

  23. Flavie zegt:

    Een schitterend verhaal en foto om mee te beginnen, ik kijk al uit naar het vervolg!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s