Ontsnapping voor een weekje

Lezers die mij al een tijdje volgen weten dat we er in maart normaalgezien de stekker uit trekken, en een verre reis maken. Dit jaar niet. Mijn moeder is al een tijd terminaal ziek, en we willen het risico niet lopen dat ‘het’ gebeurt als we er niet bij zijn.

Toen mijn schoonvader anderhalf jaar geleden overleed, werd ik met de neus op de feiten gedrukt dat het leven gewoon verdergaat als iemand sterft. De man stierf in mijn aanwezigheid. Na zijn laatste adem baarden twee verpleegsters hem op terwijl mijn schat en haar moeder in een belendend zaaltje wachtten op de familie die druppelsgewijs zou toekomen om afscheid te nemen. Zelf stond ik op de gang, want het zien sterven van iemand moest ik alleen verwerken. Een kwartiertje later kwamen die twee verpleegsters weer uit de kamer. Vrolijk, lachend, gezellig keuvelend. Vond ik raar, want net hadden ze een overledene gewassen en opgebaard… Raar en niet raar, want ‘Het leven gaat gewoon verder’ dacht ik dan. Een paar verdiepingen hoger zal allicht rond die tijd iemand geboren zijn, onze Joseph was gestorven.

Sinds begin juli 2016 staat ons leven in het teken van het afscheid van mijn moeder. Minstens drie keer per week ga ik op bezoek als ze thuis is. Nu ze weer in het ziekenhuis vertoeft ga ik quasi elke dag. Vraagt tijd, maar ik voel dat het zo hoort. Op het werk in mijn nieuwe functie is het moordend druk. Privé hebben we wat renovaties gedaan, wat ook weegt. Noem mij een mietje, maar het elastiek staat even op springen, ook die van mijn vrouw.

Mijn vrouw drong al een tijdje aan om toch een reisje te boeken, al was het maar voor een week. Ik hield de boot af. Ons verlof werd uitgesteld van maart naar mei, want ‘dan zijn we weer twee maand verder en is ‘het’ misschien gebeurd. Vreselijk, zo te moeten aftellen naar iemands overlijden.

Is haar lijden ondertussen aan het eindpunt gekomen? Zou kunnen. Net zoals het mogelijk is dat ze het nog zes maand of een jaar volhoudt. De moeder van een collega van me kreeg hetzelfde te horen als zij: een levenskans van ongeveer zes maand. Twee jaar later is die dame gestorven.

Vorig weekend hebben we de knoop doorgehakt en een reisje geboekt van een weekje Bulgarije. Als ondertussen niets dringend gebeurt vertrekken we op één mei, en landen een weekje later terug op Oostende. Even de batterijen opladen.

Het voelt raar aan dat we die beslissing hebben genomen, nog steeds. Af en toe vraag ik me af ‘wat hebben we nu gedaan?’.

Mijn vrouw sprak er over met de behandelende specialist van mijn moeder. “Doen!” zei die overtuigend, “vertrek absoluut op reis, want morgen kan er ook plots iets met jullie gebeuren en dan…”.

 

 

 

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

59 reacties op Ontsnapping voor een weekje

  1. Hillechien zegt:

    Goed gedaan dat boeken. Het elastiekje moet ook eens ontspannen worden. Maar ben wel bang dat vooral jij niet echt gaat genieten. Is volgens mij te moeilijk om die knop helemaal om te zetten voor je. Maar toch, ga en geniet met een grote G want zoals de dokter zegt het kan zomaar morgen gedaan zijn. Pluk de dag en geniet. Sterkte en kracht wens ik jullie.

  2. Die specialist heeft helemaal gelijk.

  3. djaktief zegt:

    Bulgarije daar heb ik een zwak voor. Fantastisch veelzijdig land met vele kanten.

    Verder begrijp ik jullie reistwijfels.

    Die verpleegsters geven het goede voorbeeld. Doen wat moet op een goede manier en dan verder gaan. Geniet waar je kan, huil waar nidig en werk zoals afgesproken.

    Groetjes,

    Dorithé

  4. chrissebie zegt:

    Het zal een beetje dubbel zijn maar hopelijk kunnen jullie toch even ontspannen eens weg zijn van alles kan wonderen doen. Hopelijk heb je broers of zussen die dan even voor de mama ietskes meer gaan zorgen. Want het is fijn te weten dat het iemand van je overneemt. Groot gelijk dat jullie nu ook even geen verre reis boeken zou ik ook niet doen. Maar gelukkig zijn er nog annulatie en bijstandsverzekeringen die wij toch steeds nemen. T is te zeggen die bijstand zit in onze autoverzekering en annulatieverzekering hebben we gratis bij onze kredietkaart. Veel plezier alvast.

  5. Morgaine zegt:

    Zoiets is absoluut dubbel, ik snap jou dan ook, zelfs van de ziekenhuis bezoeken elke dag, ook ik heb die tijden mee gemaakt en ja dan… Het toeval wil, dat onze familie telkens thuis was in feite maar ook hier zijn er vele vraagstukken geweest, kunnen we wel gaan? Ze zijn gegaan, maar met een zwaar hart in het begin en met vernieuwde energie terug.

    Ik wens jou en je vrouw heel veel sterkte, want dat gespannen elastiekje snap ik als geen ander.

    X

  6. Matroos Beek zegt:

    Advies van specialist volgen. Die heeft gelijk… je weet het toch niet… en jullie leven gaat ondertussen ook door. Als je niet op de eerste plaats goed voor jezelf zorgt, kan je er ook niet zijn voor een ander.

  7. Rob Alberts zegt:

    Sterkte maar ook ontspanning toegewenst.
    Soms is het leven van twee kanten, goed en minder fijn.

    Vriendelijke groet,

  8. Mrs. Brubeck zegt:

    Jullie hebben groot gelijk om er toch met z’n tweetjes even tussenuit te trekken. Probeer het onvermijdelijke schuldgevoel thuis te laten. Je moeder heeft veel meer aan een ontspannen zoon die zijn batterijen heeft kunnen opladen.
    Ik wens jullie dan ook een week waarin je van elkaar kan genieten om uitgerust weer te keren!

  9. nannonblog zegt:

    Een hele mooie reis Thomas geniet ervan en zoals iemand al zei je schuldgevoel thuis laten, het gaat zoals het moet gaan. Don’t worry be happy.

  10. Rebbeltje zegt:

    Zal wel goed zijn er even tussenuit…en dan weer fris er zijn erna.
    Goed plan…wij zitten in hetzelfde schuitje maar je weet het nooit zeker…we wachten met boeken tot we bijna gaan.
    Geniet je even afstand nemen…groetjes

  11. Koen zegt:

    Ik wens jullie een fijne tijd toe. Niet teveel aan je hoofd … even het ‘MOETEN” loslaten …

  12. tinyblogt zegt:

    Ik kan iedereen hier alleen maar bijtreden: geniet van de tijd even weg van alles en gewoon met jullie twee. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat je met een dubbel gevoel vertrekt.
    Toch, als je zo blijft door spartelen zoals nu, op alle vlak, dan val jij zelf misschien in panne – en daar heeft ook niemand wat aan.

  13. Ik kan me heel erg goed voorstellen dat het moeilijk is, maar de behandelend specialist heeft wel gelijk. Je moet ook om jezelf denken. 🙂 Hoe moeilijk dat ook is.

  14. Menck zegt:

    Fine пътуване. Сложете всичките си притеснения, но само на вас и да се насладите на най-пълна.

  15. Anoniem zegt:

    De specialist heeft gelijk, maar ook jouw moeder zou niets liever willen dan dat jullie voor deze keuze gingen. Alleszins veel sterkte ! Ik vind het mooi dat je iedere dag bij je moeder langsgaat nu je nog kan. Geniet van jullie vakantie !
    Als je land in Oostende zal ik eens naar jullie wuiven. Ik woon hier terug sedert april =D

  16. Lijkt me inderdaad moeilijk om het reisje te boeken. Maar de specialist heeft gelijk, een weekje er eens op uit trekken is ook nodig.

  17. Marianne zegt:

    Nu even aan jezelf en je vrouwtje denken, al ‘reist’ je moeder mee in je achterhoofd.
    Probeer te genieten, wens jullie een heerlijk en ontspannen weekje toe.

  18. De Fruitberg zegt:

    Geniet van dat weekje uit.

  19. Myrea zegt:

    Je hebt groot gelijk om toch dat reisje te boeken. Zowel jij, je vrouwtje, je werk als je moeder hebben er niks aan als jij er onderdoor gaat. Probeer er dus van te genieten en laat de goede zorgen voor je moeder even aan iemand anders over. Jij bent even belangrijk!

  20. Menck zegt:

    Hm. Ik vrees dat mijn aanvankelijke reactie in je spamfilter is beland…

  21. Marion zegt:

    Even niet aan het werk denken. Even niet in het huis zijn waar net al die renovaties hebben plaats. Even in een andere omgeving een vroege ochtendwandeling maken. Dat doet een mens goed. En je moeder reist in je hoofd met je mee. Dat is prima.

    • Ook deze reactie was in mijn ‘spam’ terechtgekomen, waardoor je geen tegenreactie kreeg.
      Die nieuwe omgeving, het ‘alles los laten’,… zal inderdaad deugd doen. Moeder reist inderdaad mee, met alle positieve en negatieve kanten. Als ik alleen maar denk aan alles wat de laatste week is gebeurd…

  22. Probeer er van te genieten hoor! Even een weekje bijtanken hebben jullie nodig. Deze stap snap ik wel.. als het elastiekje knapt ben je nog veel verder van huis dan Bulgarije. Ben er ooit een keer geweest, het is bijna Zuid-Afrika Thomas. Qua contrast. Maar jullie zijn zo terug als er wat is met je moedertje! Schiet al op! Groetjesss

  23. beaunino zegt:

    Zo is dat hoor, jullie hebben het nodig. De natuur regelt het wel dat ze op jullie wacht. Net zoals veel vrouwen pas weeen krijgen zodra hun man weer thuis is.
    Het is allemaal zo moeilijk voor ons, geen controle erover te hebben. Het niet op voorhand weten. de dood laat zich niet plannen. Leren berusten. En aanvaarden. Het komt hoe het komt Paul, en jij hebt daar geen enkele invloed op.
    Dikke virtuele knuffel!

  24. Flavie zegt:

    Een goed idee om er even tussen uit te zijn… het is niet de bedoeling dat de elastiek springt hé.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s