Voor jou, M.

Onlangs keek mijn moeder mij streng in de ogen en zei: “Jullie geloven niet meer, maar ik wèl!”. Een uitspraak waarop ik geen commentaar gaf, want het zou toch maar eindigen in een oeverloze en zinloze discussie.

Geloof ik niet meer? Ja, ik geloof wel nog, maar dan op mijn manier. Op een wijze waarop ik alle godsdiensten ter wereld op een hoop gooi en er de (in mijn ogen) beste dingen uit filter. Niet op de manier waarop ik elke week een misviering bijwoon en gewoon wacht tot het afgelopen is. Alle respect voor wie hier iets aan heeft, maar aan mij is dit niet besteed.

Zo heb ik een paar keer menen te ervaren dat iemand na zijn of haar dood nog eens een signaal geeft. Vraag me niet dit te verklaren, het is me onmogelijk.

Jullie weten dat ik met een ei in mijn gat op reis vertrok, omwille van de precaire en steeds op en af gaande ‘gezondheids’situatie van mijn moeder. De vrees dat ze zou sterven tijdens onze afwezigheid was nooit veraf.

Op een bepaald moment zaten we op het terras aan de achterkant van ons hotel. Jullie lazen het al: het was een mastodont van een gebouw waar we normaalgezien nooit zouden boeken, maar waarvan we nu tevreden waren dat we het wel hadden gedaan. Om naar het terras te stappen moesten we door een automatische deur, en kwamen zo op een ongelooflijk paradijs.

Mijn vrouw en ik zaten te lezen, en ineens zag ik de automatische deur zich openen. Er kwam niemand naar buiten. Niks aan de hand, dacht ik, en las verder. Maar vreemd, de deur opende zich nog eens en ging gewoon weer dicht zonder dat iemand naar buiten kwam. Er was héél weinig volk in het hotel, en meestal hadden we de plaats voor ons helemaal alleen. Het verwonderde me dat nog iemand zou buitenkomen. Ik las weer verder.

Toen ging de deur weer open, en direct weer dicht. Open, en dicht. Open, en dicht. Nooit kwam iemand buiten. Een defecte deur, misschien? Had gekund. Ik las verder.

Twee minuten later hetzelfde fenomeen. Nu scheen de zon volop op de deur, en ging hij nog vlugger open en dicht. Precies of iemand wou me een signaal geven. Ik kreeg het helemaal koud, kippenvel op mijn armen. Zou mijn moeder misschien… ?? Zou ze… ?? Wil ze nog eens … ??

Ik schreef het hierboven al: soms heb ik menen te ervaren dat iemand na zijn of haar dood een sein wou geven.

Nooit zo vaak heb ik op mijn telefoon gekeken. Geen mailtje? Geen Whatsapp-berichtje? Neen, voorlopig niets.

’s Avonds kreeg ik een berichtje van een broer dat moeder het relatief goed stelde, dat we moesten verder genieten van de reis.

Thuisgekomen hoorde ik van diezelfde broer dat M. was gestorven. Zij was de zus van zijn  echtgenote die een vijftal jaar geleden uit het leven stapte.  Toen ze nog op vrijersvoeten waren, wilden ze ons voor de grap aan elkaar koppelen. M. was een heel lief meisje, maar ze had toen verkering met een jongen. Een knipperlicht-relatie eigenlijk.

Ik schreef haar een grappig bedoeld briefje met verwijzing naar de koppelings-pogingen van haar zus en mijn broer. Net als ik vond ze die grappig, maar wist ze dat wij niet voor elkaar geschapen waren. Ze vertelde over haar problemen thuis, waar het niet altijd koek en ei was. Bij mij ook niet. En zo volgden nog enkele brieven waar we elkaar oppepten en maakten een keertje een afspraakje in Brugge. Gewoon voor een drankje, niets meer of minder.

Het toeval wil dat ze zich later ingeschreven had om als jobstudent te werken in het Boudewijnpark in Brugge. Ze wist niet dat ik daar ook al twee jaar mijn ding deed. We werkten er beiden als kelner en amuseerden ons tussen de collega’s.

Nadien leerde ik R. kennen. M. bleef een tijd bij haar knipperlicht-liefde, maar die band brak definitief. Ze kwam uit de kast, want had haar heil gevonden in de vrouwenliefde.
We zagen elkaar af en toe nog eens op een vrolijke of een minder vrolijke familiegebeurtenis. Steeds een prettig gesprek, maar niet meer dan dat.

Ze leerde een vrouw kennen die haar twee kinderen schonk. Kort nadien is de vuile K-ziekte weer beginnen opflakkeren, waartegen ze jaren vocht. Een strijd die niet te winnen viel. Tijdens onze reis is M. gestorven, na een ultieme operatie.

M., je was een prachtmens. Dank voor de mooie schrijfmomenten tijdens onze ‘apejaren’. Je was een sociaal zeer bewogen dame met een groot hart voor wat zich in de ontwikkelingslanden afspeelt. De laatste jaren kwam je met je verhaal heel vaak in de krant, want sommige ‘oneerlijkheden’ moest je kwijt, schreeuwde je naar buiten.

In het speciaal ingericht hoekje van mijn hersenpan, waar op mijn leeftijd van achtenvijftig toch al (veel te) veel overleden mensen die veel voor mij hebben betekend een plaatsje hebben gevonden, krijg je een mooie stoel.

Het ga je goed hierboven !

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

45 reacties op Voor jou, M.

  1. Morgaine zegt:

    Mijn condoleances. Heel veel sterkte.

    En dit soort verhalen heb ik dus ook… van rare momentjes en dan erachter komen of vlak daana wel gebeld worden dat…

    x

  2. Rob Alberts zegt:

    Liefdevol geschreven

    Condolerende groet,

  3. Mrs. Brubeck zegt:

    Het brein van een mens is oneindig ingewikkeld! Ik heb ook mijn mama al in een vlinder (willen) zien. Maar….
    Ik vind dit een mooi, menselijk, kwetsbaar logje, het toont hoe jij tegenover bepaalde mensen staat!
    Voor al wie het nodig heeft, mijn gemeende sterkte!

  4. Samaja zegt:

    Sterkte aan de hele familie! Wat een ontroerend eerbetoon.

  5. JasMien zegt:

    mooi stukje!
    zelf geloof ik ook dat overledenen ons soms nog seinen geven hoor, heb dat ook al een paar keer meegemaakt, of dat wil ik toch geloven, en daar hou ik mij aan vast!
    sterkte x

  6. Wat prachtig verteld. Ik herken veel in je verhalen. Sterkte met het afscheid nemen en lieve groet,

  7. Rebbeltje zegt:

    Ja zulke dingen gebeuren en ook wij zitten er midden in…afscheid nemen pffttt
    Zwaar is dat…maar koester de momenten.
    Sommige mensen verdienen een speciaal plekje in je herrinneringen zo ook M
    Groetjes

  8. perdebytjie zegt:

    Pragtige eerbetoon…sterkte,Paul!

  9. iverhoeven zegt:

    Sterkte, Paul… die rot ziekte ook.
    Mijn oma was ook heel gelovig. Ze zei altijd:”Wacht maar tot je Hem eens nodig hebt… “

  10. Liesje zegt:

    Sterkte!
    Ik geloof ook in die tekens… ik kreeg er volgens mij ook al een paar.

  11. Matroos Beek zegt:

    Zo triest… mijn oprecht innige deelneming…

  12. joke_dev zegt:

    Sterkte, een mens verliest teveel mensen op een nog vrij jonge leeftijd…

  13. De Fruitberg zegt:

    Mooi eerbetoon. Mijn oprechte deelneming.

  14. nannonblog zegt:

    Ook mijn innige deelneming en heel mooi gezegd: “In het speciaal ingericht hoekje van mijn hersenpan, krijg je een mooie stoel.” Ga ik onthouden!

  15. evavertelt zegt:

    Een mooi eerbetoon Paul… sterkte

  16. Marion zegt:

    Een afscheidsgroet. Mooi. Ik hou daarvan, dat weet je. Meer dan spijtig dat die afscheidsgroet zo vroeg kwam.

  17. Mieke zegt:

    Erg mooi geschreven.

    Gaat dat over M en I? Meen daar iets over gelezen te hebben deze week. Ivm haar laatste wens.
    Indien ik juist ben, erg raar, maar ik begon jouw stukje te lezen en dacht direct aan die vrouw.
    Om 1 of andere reden was haar ongelofelijke moed (en lach) mij bijgebleven.

  18. Ik geloof in meer, omdat ik hetzelf al heb ervaren…..en sommige mensen hebben meer impact dan anderen en ze blijven dan toch een signaal geven…..mooi!!! Er is meer, veel meer dat wij nu nog niet weten!

  19. Mieke zegt:

    Ja dus. Mijn excuses.

  20. djaktief zegt:

    Mooie lovende woorden voor M, sterkte Thomas/Paul.
    Groetjes,
    Dorothé


    https://polldaddy.com/js/rating/rating.js

  21. Pingback: Moeder, vrouw, wonder, en alle variaties hierrond. | Thomas Pannenkoek

  22. Liese zegt:

    mooi geschreven, de goei courage daar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s