Drie dagen Zeeland, beter dan een broodje narigheid !

Vorige week las ik een verslagje van een medeblogger over het uitje waarop haar man haar had getrakteerd voor haar verjaardag. ‘Ha!’ dacht ik toen, ‘wij hebben dit nog tegoed, want over een paar dagen is het onze beurt’.

Het is een jaarlijkse traditie dat we rond de laatste week  van juni een uitje plannen richting Zeeland. Waarom precies daar? Het is gewoon op en top ‘vakantiegevoel’ dichtbij huis. Zeker als het weer een beetje meevalt, en ook dit jaar waren de goden ons welgezind. Het is ook rond de periode waarop mijn schat verjaart, en dat vieren we dan graag.

We vonden via Booking.com een leuk hotel op de markt van Zierikzee. Ik had de zaak al een tijdje in de mot. Mijn guilty pleasure is om bij uitjes het internet af te schuimen naar koopjes. Twee dagen voor afreis boekte ik en zag dat het hotel met 43%  korting stond. Leuk meegenomen…

Even traditioneel bij dit Zeeland-uitje is onze eerste stop aan het strand van Neeltje Jans. Mijn vaste lezers weten dat we bij strandbezoek onze (op de meeste plaatsen lelijke) Belgische kust laten links liggen. We wippen liever even over de Hollandse grens naar onze favoriete stranden van Nieuwvliet of Groede, een plaats waar dhr en mevrouw Bruggebeek  ook fan van zijn, maar me er liever niet zouden ontmoeten. Ik begrijp dat het lastig is een medeblogger in badpak of, zoals ze zelf suggereert, in nog minder te ontmoeten, maar er zijn oplossingen.

Vrijdag zag ik in een Middelburgse winkel iets hangen om dergelijke gênante situaties te vermijden. Die mankini zou echt niet veel plaats in nemen achter m’n oren. Misschien zelfs in een neusgat. Ik heb er geen aangeschaft, want de kleur stond me niet aan. Het model eigenlijk ook niet.

In Neeltje Jans genoten we fantastisch van de zalige zon en de rust. Echt: als je spreekt van een paradijselijk strand, dan is dit het wel. Ondertussen weten we hoe we makkelijk onze auto kwijt kunnen, en van daaruit is het een kwartier stappen. Jammer dat er geen nutsvoorzieningen zijn geïnstalleerd. Zo ligt ter hoogte van de vierde duin links om kwart over negen, precies op zeven meter van het middelpunt een plasje van mijn makelij. Ik heb er een klein blauw vlaggetje naast geplant, zodat u verwittigd bent.

Na het laven van de dorstigen (onszelf, in dit geval) zijn we naar Zierikzee gereden. Het verkeer in Nederland is fantastisch in vergelijking met dat bij ons in Vlaanderen. Bestuurders lijken duizend keer meer gedisciplineerd en de wegen rijden heel vlotjes.
Het weer was tropisch. Vanop een bruggetje, vlak naast een bordje ‘verboden te duiken’ waren een aantal kinderen aan het… duiken.

In het hotel werden we heel aangenaam ontvangen en kregen een mooie kamer met zicht op de prachtige markt. Zo’n prachtig zicht dat we er meteen mosselen hebben gegeten met een lekker glaasje wijn erbij. Wel werd zeer profijtig geschonken in die glazen. Twee keer nippen en weg was het alcoholische vocht… Zei de dienster nog tegen mij: “Dorst, mijnheer?” Ik had een antwoord klaar, maar slikte dit in. Hollandermoppen klinken altijd beter in België, nietwaar?

Heerlijk stadje, Zierikzee. Heel ongedwongen. Zelfs mannen met een overdreven geschapen neus (zoals die van ondergetekende) worden niet scheef bekeken. Komt misschien omdat de inlanders zichzelf ook niet te ernstig opnemen. Zaken met namen als ‘De Gekroonde Suikerbiet’ (of nog gekker) zijn schering en inslag.

Welke bijvoorbeeld? Wel, nog een voorbeeldje…

Leuke bordjes ook…

‘Zonder dollen, onze Patrick legt de geurigste drollen”

Enige sportiviteit en uithoudingsvermogen is toch wel gewenst aldaar. We zijn de eerste dag een zevental keer door bovenstaand steegje gelopen, en telkens maakten we er een vrijpartijtje van. Een accommodatie moet gebruikt worden waarvoor die dient. Op de duur hadden we last van stramme spieren, maar dat hadden we er graag voor over.

Er stond een auto naast geparkeerd met deze sticker op. Tja, wat hiervan te denken?

We hebben de avond afgesloten met wat ‘terrassen’ in een nabij gelegen restaurantje, waar iets guller met de wijn werd geschonken.

Een meeuw vergezelde ons, en bleef halsstarrig op wacht in de hoop iets te krijgen. We bestelden geen hapje bij de wijn, want de Vlaamse klassiekers kende men er niet. Bitterballen, mini loempia’s en anders smeerlapperij, dat wel, maar we bedankten hier feestelijk voor. Beste Hollanders, wat is verkeerd met een olijfje, een stukje kaas,… of iets hartigs bij een glaasje?

’s Anderendaags heb ik speciaal voor de kijkcijfers van deze weblog mijn leven geriskeerd. Ik hing als een zot uit het raam van ons hotel om bovenstaande foto van de markt te nemen. Eén verkeerde beweging en ik donderde twee verdiepingen naar beneden. Camera kapot, stel je voor!

Uiteraard gingen we die markt gaan bekijken – we moesten maar door de voordeur stappen en we waren er. Eén van de eerste kraampjes die opviel was een fruitstandje met aardbeien. ‘Heerlijk, Hollandse aardbeien’ dacht ik nu weer. Tot ik dichterbij ging kijken.

Iemand zal in zijn vuistje lachen bij het zien van de foto hierboven. Aardbeien uit Hoogstraten, en dat in een uithoek van Holland. Hoe komen ze erbij? Maar, eerlijk is eerlijk, toch wel een bewijs dat die vruchten uit de buurt van Antwerpen toch wel naam hebben gemaakt.

Voor onze trip had ik een telefoontje gekregen van de burgemeester van Zierikzee, of toch van iemand die zich ervoor uitgaf. “We zijn vereerd het koppel Pannenkoek te mogen ontvangen – bewijs ervan zul je zien in een etalage van een bekende zaak op de markt!” Ik had daar geen geloof aan gehecht, maar zie welke aankondiging ik er las? Tof, echt waar.

We hadden verder geen tijd te verliezen, en zetten koers naar Renesse, voor een flinke wandeling langs de kustlijn. Bij aankomst zagen we in een winkel een foto die recht uit Moeders Koekjestrommel kon zijn gekomen. Nice!

Die kustwandeling hadden we vorig jaar ook gedaan, waren we heel tevreden over. Vanaf de eerste stranduitbating drie kilometer stappen naar links. Ondertussen de zeehonden gadeslaand die op een zeebank lagen te gapen naar de toeristen. Donderdag stond er een zeer strakke wind tegen, waardoor het zand door onze huid sneed, want we wilden en zouden volhouden tot aan het eind. Die gratis peeling was meegenomen.

De beloning was navenant. Tussen een paar lage duintjes zag ik kans ons strandtentje op te zetten, waardoor we nog eens van een paradijselijk uitzicht konden genieten. Echt zo goed als in the middle of nowhere, bijna geen mens te zien. Dichter bij de natuur kun je jezelf niet voelen. Je ziet in de verte mannetjes lopen in zwarte windjassen. De lozers verdorie, echt mietjes!

Deze pannenkoek vond het schitterend om de wind te trotseren en nog een mooie extra wandeling te maken, tegen wind langs het water.

En wie was daar weer toen ik terugkwam? De meeuw van de avond voordien, jawel. Hij vroeg of ik een vuurtje had. Toen ik antwoordde dat ik niet rookte nam hij de vleugels.

Ik raapte eerst tien, nadien twintig, tot… schelpjes voor ons kleinkind W. Slechte foto van mijn mobieltje, I know (’s avonds genomen op de kamer).

Tot het begon te donderen in de verte, en mijn lieverd en ikzelf ons boeltje pakken voor de terugweg naar waar we het strand waren op gestapt. Met de wind in de rug nu, waardoor ook onze ruggen werden gezandstraald.

Nog een lekker terrasje in Renesse zelf, gevlucht voor de striemende regen (die even vlug weer ophield), en terug naar Zierikzee. Ik moest trouwens de groeten doen van de inwoners van Renesse…

Ik ken wel een paar van mijn lezers die dit kaartje zullen appreciëren omwille van het mooie gebouwtje bovenaan links.

In Zierikzee hebben we genoten van een heerlijke noordzeekreeft, die voordat hij in de pot verdween nog eens aan ons werd getoond. Hij keek met zijn schrale oogjes strijdvaardig in die van mij. Zijn scharen waren dichtgekleefd. Zielig zicht toch eigenlijk…

We hebben geen tijd meer genomen voor Thee in de Thomas.

Ook niet voor een broodje narigheid dat we konden bestellen op het terrasje waar we ’s avonds vertoefden. Wie vindt die broodjesnamen toch uit? Jullie Hollanders vinden dit misschien een normale benaming, bij ons klinkt dit hilarisch. Als ik de ingrediënten ervan bekijk kan ik me bij die naam wel iets voorstellen. Iets van Rettekettettekettet…

Net als trouwens de benaming van een winkeltje dat we ontmoetten toen we ’s anderendaags door het centrum van Middelburg wandelden.

Mag ik dit bijzonder grappig vinden? Dank je wel.

Net als het zicht van die immense hond die met zijn vuile kont op de tafel van een bistro zat te wachten op Godot. Geestig maar vies, toch? Ik beeldde  me met mijn ziekelijke fantasie in hoe dit dier vochtige scheten liet op tafel (misschien een ‘broodje narigheid’ gegeten, wie zal het zeggen?), waarna een verliefd koppeltje er romantisch zou gaan eten, toevallig een frietje op tafel zou laten vallen, het dan maar gewoon oprapen en in hun mond zouden stoppen.

Ik stop met gekke foto’s uit mijn Zeeland-collectie van dit jaar te pikken. Stel je voor dat jullie denken dat ik een gestoord iemand ben…

Het was héééérlijk, echt waar. Laat die regen nu maar komen (als het niet te lang duurt)!

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

30 reacties op Drie dagen Zeeland, beter dan een broodje narigheid !

  1. De Fruitberg zegt:

    Er zijn maar drie duinen aan Neeltje Jans. Dat vierde is van mij, ‘k vond ook niet direct een toilet

  2. Matroos Beek zegt:

    Heerlijk vertoeven daar aan de overkant. Mooi verslag. Ik krijg ook zin in een rondje aan de overkant…
    Een tip: toen je vond dat de heel weinig wijn kreeg, dan had je dat gerust mogen zeggen. Ik zou het niet direct in een typische Hollandermop verpakken, maar je mag gerust vragen ‘was de fles bijna leeg? We kregen namelijk maar een half glaasje…’ Vragen staat vrij en een eerlijke opmerking waarderen ze hier wel. Dat heb ik hier ondertussen wel geleerd.

  3. Koen zegt:

    Leve het mooie Zeeland.

  4. Man wat een heerlijk verslag heb je er weer van gemaakt! Blij dat je niet uit het raam bent getuimeld, Ik heb genoten! Die benaming broodje narigheid ken ik echt niet hoor, is vast iets Zeeuws. En de bloggers uit Hoogstraten mogen trots zijn op het product uit hun stad, want die aardbeien zijn overheerlijk. Heb ze zelf geproefd!
    En die meeuw… dat is Twan.. die komt uit Egmond aan Zee. Nooit van gehoord? Je komt hem overal tegen.. Ik zelfs ergens in Zuid-Afrika.. 😉
    Zal ff reclame maken voor de hilarische blog waar hij (bijna) in elke aflevering vaste speler is: Mag ik je voorstellen? De 2 zandvlooien Miet en Griet.. http://ferrara-mietengriet.blogspot.nl/
    Mooie zondag wens ik jullie!

    • Inderdaad hilarische blog :). Humor die ik heel goed kan smaken. Alleen de politieke achtergrond is me vreemd…
      Twan, dus? Het zal zijn zus zijn geweest, want zoals je ziet op de foto’s (als je héél goed kijkt) draagt ze een beha.
      Ik heb het broodje narigheid eens gegoogled, en niet gevonden. Waarschijnlijk is het geboren uit de fantasie van de eigenaars van deze horeca-zaak :).

      • Ach ik interesseer me ook niet zo voor die politiek, maar het is erg leuk geschreven…
        Ohhh zal nog eens even goed kijken dan naar Twan 😉
        Whahaha, je hebt vast gelijk over dat broodje.. 😉

  5. Samaja zegt:

    Schitterend verslag! En die Hollandse namen… een broodje narigheid, waar halen ze het?!

  6. tinyblogt zegt:

    Ah dus dààr zaten jullie. En wij maar zoeken…
    Nee, serieus, je doet me zin krijgen om ook eens naar Zeeland te trekken voor een weekendje of zo. Mijn lief denkt nog altijd dat er geen lekker eten te krijgen is in Nederland, maar ik weet wel beter. Maar het is wel waar dat de glaasjes wijn of aperitief in Nederland altijd een beetje kleiner zijn, daarom gaan wij liever naar Frankrijk.

    • Je lief is niet alleen met dat vooroordeel. Net als bij ons wordt heel wat gefrituurde brol verkocht (als rare vleesballetjes,…), maar wie een beetje uitkijkt vindt de heerlijkste eettentjes.
      Frankrijk is inderdaad ook heel aanlokkelijk, maar de afstanden zijn wat verder om iets treffelijks te vinden. Of is ook dit een misverstand, en moeten we dit overwinnen?

  7. vivapo zegt:

    Man man wat zit ik hier te genieten van jouw reisverhaal doorspekt met humor! En ik krijg er – als Brugse Zot- nog een interessant stadsweetje bovenop!

  8. bentenge zegt:

    Doe ze de groeten terug ! Druk man dat strand van Rennesse.

  9. djaktief zegt:

    Goed op dreef op je blog. Leuk om te lezen en bekijken.

    Groetjes,

    Dorothé

  10. Eilish zegt:

    De aardbeien die hier in mijn eigenste dorp geteeld worden dragen ook het Hoogstraten-label hoor. Ze worden daar nu eenmaal naar de veiling gedaan.
    Gisteren was ik in Sluis en daar hebben ze ook Vlaamse aardbeien (lijkt wel een keurmerk, alsof ze ze ter plaatse niet kunnen telen), een stuk duurder dan hier uiteraard. De koffie met pannenkoek was daar dan weer veel goedkoper dan bij ons.
    Wat Zeeland betreft: ik kom er ook graag. Lekker dichtbij gaan genieten. Meer moet dat niet zijn.

  11. Rob Alberts zegt:

    Gekke foto’s

    Ik zou jou nooit durven te beschuldigen van zoiets.

    Verontschuldigende groet,

  12. Menck zegt:

    Ik heb afgelopen vrijdag eveneens van een stukje Zeeland geproefd. (Middels een portie mosselen, doch soit.)
    Nederland + goed gevoel krijgen = een combinatie die niet echt wil lukken bij mij. Waardoor het komt, daar komt het door.
    Wel een machtige reportage, mijn beste. Meer van dat!

  13. Rebbeltje zegt:

    In de nacht regen en overdag een fraai zonnetje…
    En denk jij echt dat je bij ons iets gratis bij de pint krijgt kom je bedrogen uit.
    Dan moet je ervoor naar griekenland die zijn zo flauw niet hihi
    Fijn dat jullie weekend geslaagd was al dan niet met eigen foto’s
    Fijne avond

  14. chrissebie zegt:

    Wij gaan ook vaak naar Nederland op weekend, geen idee wat ik daar zo aantrekkelijk aan vind, gewoon het feit dat het anders is dan bij ons, geeft me een instant vakantiegevoel. We boeken vaak goedkope dingetjes met vakantieveilingen, maar soms valt dit ook wel eens tegen. In Valkenburg een maand of twee geleden geen oog toegedaan omdat het hotel blijkbaar vlak naast de disco lag.

  15. joke_dev zegt:

    Heel hilarisch, vooral wat te geloven en wat niet? Je was daar alvast heel in trek!

  16. nannonblog zegt:

    Lekker uitwaaien en genieten!

  17. sandravda zegt:

    Leuk logje. Ziet er een heerlijk weekendje uit! Bij ons viel Zeeland niet zo mee, maar het weer viel wel tegen. Ik hou eigenlijk enorm van de lelijke Belgische kust 🙂

  18. Flavie zegt:

    Oh zalig… 3 daagjes weg! Het was zo te lezen echt genieten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s