Moeders Koekjestrommel

“Sla me dood…”

Een rare uitdrukking, vaak gebruikt in mijn familie. Als men iets vraagt en je weet het niet, zeg je: “Sla me dood”.

Gelieve dit niet te doen, want ik wil nog een heel eind leven.

Wie is het meisje op de foto? Totaal, maar dan absoluut geen idee. Ik schat haar op twaalf jaar. Misschien is het wel een foto die mocht dienen als gedenkkaartje voor haar plechtige communie. Ze staat er zeer vroom op. Aan haar gelaatstrekken zou het wel een B.’tje kunnen zijn, de echte familienaam van de Pannenkoeken. Ze heeft een ernstige blik waarbij ze haar natuurlijke guitigheid amper kan verbergen. Nog iets typisch wat je ondertussen weet na het volgen van die fotoreeks: B’s of Pannenkoeken staan niet graag op de foto.

Ze staat voor een achtergrond die doet dromen. Waarschijnlijk een soort decordoek waarbij heel wat foto’s van Zarrenaren genomen zijn. Grappig is dat de voeten lijken één te worden met het decor. Je ziet echt geen overgang, het lijkt alsof werd gephotoshopt. Kan natuurlijk niet, want destijds had men nog nooit van een kompjoeter gehoord.

Het meisje draagt een handtas. Het zou me niet verwonderen dat er totaal niks in zit. Hooguit een zakdoekje. De obligatoire witte handschoentjes ontbreken, het zijn donkere. Waarom draagt het meisje donkere handschoenen?

En waarom draagt ze zo’n  zwarte kousebroek?

Wat me aan de foto het meest intrigeert is het feit dat het jonge meisje zo ‘volwassen’ werd aangekleed (‘aangetsjoereld’ in ons dialect). Dit zijn kleren voor een oudere dame die ze aantrekt om te gaan kletsen met haar vriendinnen. Laat een kind (want dat is ze tenslotte) toch kind zijn. Gun haar de speelsheid, de spontaniteit, de schoonheid van een openbloeiende bloem, eigen aan haar leeftijd.

Wie is ze? Wat is van haar geworden? Misschien leeft ze nog… Indien ja is ze nu minstens een heel stuk in de tachtig, en draagt ze nu hippe kledij. Wie weet heeft ze misschien wel een tattoo links en rechts en leest ze zelfs dit logje.

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

43 reacties op Moeders Koekjestrommel

  1. Koen zegt:

    Ik ken de uitdrukking als: “Al sla je me dood dan …”. Prettig weekend

  2. Matroos Beek zegt:

    Als ik dat vergelijk met foto’s van mijn moeder moet ze nu zeker een eind in de 80 of zelfs 90 zijn… weer leuk om te zien en te lezen.

  3. Flavie zegt:

    Ik vind dat ze er heel mooi op staat, het ziet er mij een heel lief meisje uit.

  4. Dit bewijst dat onze maatschappij toch danig veranderd is. Nu laten we kinderen kind zijn maar toen mijn vader nog kind was, waren veel kinderen niet bepaald gelukkig als kind maar wilden die zo vlug mogelijk volwassen zijn. Op veel foto’s maar ook op schilderijen van oa Breughel en aanverwanten valt het wel meer op dat kinderen er eigenlijk oud uit zien. Het zou te maken hebben met gezondheid, een gebrek aan (gezonde) voeding maar ook een drang om vroeg volwassen. Daarom had mijn pa het niet voor kinderen: volwassen zijn was veel leuker. Als volwassene mocht je veel meer.
    De jonge dame geeft me de indruk dat ze ofwel naar een chique stad gaat om te winkelen maar vooral ook om gezien te zijn. Een dagje Parijs. Een citytrip heet dat tegenwoordig. Het verschil dat men nu otofoto’s op Instagram zwiert en men zoveel mogelijk likes hoopt te vangen en dat men vroeger vooral nadien lof wilde oogsten in de familie- en vriendenkring (en hen natuurlijk ook jaloers wilde maken). De foto kan dus even goed ergens in een studio in een grote stad gemaakt zijn: Antwerpen, Brussel, … Misschien zelfs zo ver als Parijs, Amsterdam of Keulen. Dat reisvirus zal wel ergens in de familie gesluimerd hebben hé.
    Mijn eerste gedacht was eigenlijk dat ze naar een begrafenis ging. Zwarte handschoenen, dito kousenbroek, … Enkel dat vreemde object dat aan haar hoed hangt, doet me twijfelen. Ik kan trouwens niet uitmaken wat het precies is en het doet me zelfs denken dat die foto eigenlijk één grote klucht is. Een jonge dame die de grappige plezante uithangt en voor de grap een ensemble draagt waarvan bepaalde elementen je doet twijfelen wat nu eigenlijk de bedoeling van die foto mag zijn. Het zal dan zeker en vast familie van je zijn. 😛
    mvg

    • De foto zal niet in een sjieke zaak zijn genomen, maar eerder bij een eenvoudige dorpsfotograaf. In die tijd was er geen ruimte voor citytrips. Het leven bestond uit werken, werken en op zondag naar de mis gaan.

  5. Rebbeltje zegt:

    Een lieflijk tafereeltje maar gemaakt…zie een kind liever anders
    Wij zeggen al sla je me dood…gelukkig is dat niet gedaan 😉
    Fijn weekend

  6. Een prachtig plaatje, ik zie ook een kind
    dat amper nog kind is, kan zijn wellicht.
    Herkenbaar, ook in deze tijd nog.
    Mooi jou beschrijven van veel…

  7. Marianne zegt:

    Ahh een kind kleden als een ‘oud wijf’, moest je nu eens doen.
    Terwijl men in die tijd toch ook al aardig mode bewust was.
    Blijkbaar wist het kind niet beter en poseert toch liefelijk voor de fotograaf.
    Het meisje straalt toch iets moois uit ondanks de kleding.

  8. Harrij Smit zegt:

    zwarte kousen, donkere handschoenen…. wellicht was dit prototype van een B. wel op weg naar de uitvaart van een ter dood geslagene…

  9. els zegt:

    Het meisje lijkt mij wel gelukkig.
    Ze glimlacht, iets wat op foto’s uit die tijd eerder zeldzaam was.

    Ik meen te weten dat de fotografen in die tijd vaak geschilderde taferelen als achtergrond gebruikten. Waarschijnlijk is dit hier ook het geval?

    En haar kleding? Volgens mij de “zondagse kleding” uit die tijd.
    Misschien wel een kanten zakdoekje en een mini bijbel in haar handtas?

  10. Een prachtige foto, jammer dat je niet weet wie het is..
    Ik ken de uitdrukking ook zoals Koen het zegt… dat zal de Nederlandse versie zijn hé..

  11. Eilish zegt:

    Het lijkt me een winterse outfit, de handschoenen zijn ook van leer denk ik. Beetje raar als dit voor een communie zou zijn. Al herinner ik me nog dat één van mijn zussen een wintermantel kreeg bij haar communie-outfit (Wij hadden twee communiedagen. De zondag met een lange jurk, de maandag met een gewonere jurk), want die kwam later op het jaar van pas. Ze werd wel op foto gezet met de lange jurk uiteraard.
    Ik ga die koekjestrommel geweldig missen als het jaar ten einde is. Er zijn heerlijke beelden bij getoond.

  12. Prachtig. Ik word elke keer weer in je verhalen meegetrokken Thomas.

  13. Menck zegt:

    ‘Sla me dood’ is de West-Vlaamse variant van ‘Al sla je me dood’. In beide gevallen: don’t.

    Het meisje heet Henriëtte Vervuyst, komt uit Vladslo en is op het moment van de opname pas 9. Ze stierf reeds op 27-jarige leeftijd – in september 1944, meer bepaald – door een ongelukkige benjisprong waarbij de rekker te lang was en het beton te onzacht om haar val te breken. Daarbij raakte ze ook doof aan het rechteroor, doch dit veeleer terzijde.

    Je ziet: soms is het handig om de foto eens om te draaien en te lezen wat op de achterzijde vermeld staat. (In Oost-Indische inkt, als ik me niet vergis.)

    • Had gekund, alleen moet je het in de context van de tijd zien. Een ‘rekker’ om een benjisprong te doen was nog niet uitgevonden, hooguit gebruikten ze toen het elastiek van hun onderbroek. En die zou inderdaad direct gesprongen zijn (nadat zij was gesprongen, een dubbele sprong dus) toen ze van de kerktoren probeerde te duiken.
      Beton lag er ook nog niet in de straten van Zarren. Hooguit boerse kasseien, waar rijkelijk gespreid paardenstront op lag gedeponeerd door de schaarensliep, de soepekarre, de melkboer, de groentenboer die elke dag tussen 8 en 18 u. de straten onveilig maakten.

  14. djaktief zegt:

    Hi Thomas,

    Ik heb nog eens goed zitten kijken naar de kleding van dit meisje. Volgens mij is die jas een krijgertje van een oude tante die voor haar vermaakt is. De schouders passen niet goed en de stof is niet voor kinderen of jeugd. Maar wat het meeste opvalt is dat de sluiting van de revers aan de zijkant is. Die hoort middenvoor te zitten. Waarschijnlijk was de oorspronkelijke eigenares van de jas een stuk forser dan deze ranke jonge dame.

    Mooi logje weer. Groetjes,

    Dorothé

  15. De Fruitberg zegt:

    Volgens mij is dit Maria, op de trouw van haar oudere zuster, Ghislaine.

  16. beaunino zegt:

    Mijn vader zei ook vaak: ‘Al sla je me dood…’. Ik denk dus dat het een verbastering uit het Nederlands is.

    Als niemand meer weet wie je was, niemand je naam meer kent. Ons aller lot, de uitzonderingen daargelaten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s